رویاها ...

 

از مصر ابر

به هند عشق می رفتم

از دریا دریا کویر

به بیابان بیابان باران می رفتم

تو از خواب ابریشم

                    پیدا شدی ...

.

شعر: آرش جودکی

    عکس : فرامرز نصیری

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٢ خرداد ۱۳٩٤
    پيام ها    +


کوه نورد 60 ساله تهرانی در ارتفاعات کرکس مفقود شد

رییس جمعیت هلال احمر نطنز از مفقود شدن یک کوه نورد 60 ساله تهرانی در ارتفاعات کرکس خبر داد.

 

اصغر سلطانی روز جمعه در گفت وگو با ایرنا گفت: از عصر روز گذشته کوه نورد 60 ساله تهرانی در ارتفاعات کرکس مفقود شده است.

وی افزود: این کوه نورد تا جان پناه روستای کشه با گروهی 20 نفری از افرادی که قصد صعود به ارتفاعات کرکس را داشتند همراه بوده ولی ظاهرا بعد از جان پناه، مسیر خود را از سایر افراد گروه جدا کرده است.

وی با بیان اینکه فرد مفقود شده با تماس های تلفنی مکرر با خانواده، خبر از مصدوم شدن و شکستگی پای خود می دهد، تاکید کرد: سه اکیپ امداد با تجهیزات کامل، جستجو برای یافتن وی را از مسیر های کشه تا کرکس، کرکس تا روستاهای طامه، اوره و بیدهند آغاز کرده اند.

به گفته سلطانی دقایقی قبل یک فروند بالگرد جمعیت هلال احمر اصفهان به همراه تعدادی از گروه های امداد و نجات نطنز، اصفهان، نجف آباد و کاشان برای یافتن کوه نورد مفقود شده در ارتفاعات کرکس مشغول جستجو هستند.

تاکنون به علت عدم اطلاع ایشان از موقعیت مکانی و نبود ارتباط تلفنی هیچ گونه اثری از نامبرده به دست نیامده است.

 

 


 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٤:٥٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٢ خرداد ۱۳٩٤
    پيام ها    +


رکورد جدید در کوه پیمایی با اسکی / فتح 7قله آلپ در 24ساعت

 

شبکه تلویزیونی یورونیوز روز چهارشنبه گزارش داد :بن هارتوک سوییسی و تونی اسپایل‌بی فرانسوی توانستند با اسکی به این رکورد دست یابند.



برنامه این کوه پیمایی در 20 اردیبهشت ماه و در نیمه شب آغاز شد.

این دوکوه نورد توانستند در مدت 24 ساعت درمجموع 65کیلومتر را با این روش طی کنند و به رکورد اختلاف ارتفاع هفت هزار متری دست یابند.
دو کوه نورد اروپایی موفق شدند با ثبت یک رکورد بی سابقه در کوه پیمایی با اسکی، در 24 ساعت هفت قله از رشته کوه های آلپ را با بیش از چهارهزار متر ارتفاع فتح کنند.

 

 

ایرنا

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٥:۳٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩٤
    پيام ها    +


همین نم نم باران ...

 یک جاهایی، یک لحظه‌هایی برای خواستن و نگه‌داشتن کسی دنبال دلیل می‌گردی. هر هزینه‌ای می‌کنی، پای هر مکافاتی می‌ایستی، به هر بلایی تن می‌دهی، هر چیزی را دلیلی می‌خوانی، هر موجودی را شاهدی می‌دانی تا زمینی که زیر پای توست یقین حاصل کند که او مال توست، و نبض زندگی با یاد او می‌تپد.

همین آسمان آبی پهناور که هوایش برای ریه‌های تو کم می‌آید گاه، و گاه با ستاره‌ها با ماه نشان می‌گذاری برای راه.

همین نم نم باران که دلت می‌خواهد در خیابانی تا ته دنیا تو را بدرقه کند، و نقطه نقطه‌ی سرت را ببوسد؛

همین آفتاب پاییزی نرم که گرم می‌کند دلت را، به هر طرف می‌چرخی پولک‌هاش به چشم‌هات لبخند می‌زند؛

همین رنگ نارنجی برگ که وقتی پا می‌گذاری در حاشیه‌ی پیاده‌رو عطر تمام باغ‌های پرتقال را در رگ‌هات می‌دواند؛

همین سنگ صیقلی کنار اقیانوس که دست و نفس و نگاه آدمی از راهی دور دلش را به آن مُهر کرده تا در دست‌های تو بگذارد، و همان لحظه با برق نگاهت دلش بریزد؛

همین درخت، همین پنجره، همین بهانه‌های کوچک، و هزار بهانه‌ی دیگر بزرگ می‌شود، قد می‌کشد، شاهد و دلیلی ست برای خواستن او.

زمان می‌گذرد. نه. زمان ایستاده است، تو می‌گذری...

یک وقت‌هایی، یک لحظه‌هایی همین چیزها، دقیقاً همین بهانه‌ها دلیل‌های محکمی می‌شود برای نخواستن او. هر هزینه‌ای می‌سازی، هر بلایی سرش می‌آوری، هر مکافاتی را علم می‌کنی، هر موجودی را شاهد می‌گیری، و "هر داستانی می‌سازی" تا به او بقبولانی که هیچ مناسبتی باهاش نداری، و اصلاً زبان همدیگر را نمی‌فهمید، نه. نمی‌شود لطفاً. همه چیز شاهد است، و اینهمه دلیل؛

همین آسمان گشاد بی دروپیکر که مرام ندارد، پرنسیپ ندارد، وفا ندارد، فضای بی سر و تهی که نگاه را آواره می‌کند؛

همین باران چسبنده که هر قطره‌اش مثل پس گردنی فرود می‌آید به پشت موها، خیس می‌شوی، خسته می‌شوی؛

همین تیغ آفتاب همین خنجر بی غلاف همین جهنم چرخان که هیچوقت به موقع نیست؛

همین رنگ نارنجی برگ‌های مچاله که دیگر هیچ نُماد و نُمود سرسبزی در آن نیست و مثل ماتم بر سرت می‌ریزد؛

همین سنگ صیقلی کنار اقیانوس که هرچه از اینجا و آنجا جمع‌شان می‌کنی و در سطل آشغال می‌ریزی باز هم هست، تمام نمی‌شود؛

 

همین درخت، همین پنجره، همین بهانه‌های کوچک، و هزار بهانه‌ی دیگر قد می‌کشد، شاهد و دلیلی ست برای نخواستن و نداشتن او. حرف‌هاش کنایه و خنجر می‌شود، کارهاش بوی نفت می‌دهد...

 

عباس معروفی

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:۳٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩٤
    پيام ها    +


بخش کامنتینگ : در پاسخ به رضا طراحی

" نصیری جان من نمی‌دانم با کی مشکل داری ولی با این طرز تفکر تیشه به ریشه کوه‌نوردی می‌زنی امیدوارم در برنامه هایی که سرپرستی می‌کنی مشکلی برای کسی پیش نیاد وگرنه با این تعریفی که شما داری باید خودکشی کنی ... رضا طراحی"

 

طراحی جان ... ده سال گذشت ... نمی‌خواهی بزرگ بشوی؟! ... نمی‌خواهی از این توهم که من با کسی مشکل دارم بیرون بیایی؟! ... یعنی برادر من تو دو کلام حرف حساب بلد نیستی بزنی؟! ... یعنی خسته نشدی از این همه حرف تکراری و طوطی‌وار که لابد با این مشکل داری ... لابد با آن مشکل داری؟!

به جان عزیز خودت ... من که خسته شدم!! ... برادر من چشم‌هایت را کمی باز کن ... کمی بزرگ شو ...

واقعا حرف حسابت چیست؟ ... اصلا حرف حسابی داری؟ ... یا قرار است ما حالا حالاها این تکرار کلیشه ای و آزاردهنده‌ی تهمت‌هایت را تحمل کنیم !!

 

کمی فکر کن ... فکر کردن را بلدی؟ ... سرپرست برنامه‌ای می‌شوی ... به تو اعتماد کرده‌اند ... جان و سرنوشت عده‌ای را به تو سپرده‌اند ... در عمل ، این ماجراجوئی و احساسات و غرور و کسب افتخار و شهرت به هر قیمت ممکن است که تو را پیش می‌برد ... نه احساس مسئولیت ... نه تعهد ... نه وجدان ... نه وظیفه ...
 
در عمل ، فاجعه‌ای را رقم می‌زنی ... یا مثل آن سرپرست قهرمان(!) جنوبی،  زنده و به عنوان  تنها بازمانده از کوه پایین می‌آیی و یادگارت برای کوه و برای تاریخ، جسد یخ زده‌ی ساجده کشمیری و خواهرت و دوست‌ات است یا مثل آن دیگری کارآموزان و شاگردانت را به کام مرگ می‌فرستی ...
 
در عمل، پدرانی و مادرانی و خانواده‌هایی را برای یک عمر عزادار می‌کنی ... انتظارت چیست؟ ... چه توقعی داری؟ ... بپذیرند یک خطای ورزشی صرف بوده مانند یه تکل نادرست در فوتبال؟!! ... بنشینند و تماشا کنند تا تو بار دیگر جان و سرنوشت جوانانی دیگر را نیز به همین گونه ... !!
 
 
 


 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩٤
    پيام ها    +


زارعی: کوه‌نوردی در بعد غیرقهرمانی ورزش کم خطری است

رییس فدراسیون کوه‌نوردی می‌گوید حوادث رخ داده در اورست نباید سبب شود که از جنبه‌های مثبت رشته کوه‌نوردی غافل شویم.

رضا زارعی در گفت‌گو با ایسنا، به حادثه سقوط بهمن در ارتفاعات اورست پس از زلزله نپال اشاره کرد، گفت: کمپ اصلی اورست در محلی واقع شده که از نظر موقعیت بهترین شرایط را دارد و طی 60 سال اخیر وقوع چنین بهمنی و تخریب کمپ اصلی بی‌سابقه بوده است.

او ادامه داد: شدت زلزه سبب شد تا بهمن وسیعی ایجاد شود و در نهایت کمپ اصلی که محل ایمنی برای کوه‌نوردان به شمار می‌رود نیز دچار حادثه جدی شود. بهمن‌ها معمولا از ضلع جنوبی به سوی ‌کمپ اصلی روانه می‌شوند ولی این بار بهمن از ضلع غربی به سوی کمپ اصلی آمده است.

رییس فدراسیون کوه‌نوردی با بیان اینکه چادرهایی که در کمپ اصلی دایر شده بودند دچار آسیب جدی شدند، گفت: چادرهای کوه‌نوردان از جنسی نازک ساخته شده و همین امر سبب شده تا این چادرها بسیار آسیب پذیر باشد. البته دلیل این نازکی، سبک‌تر بودن چادر است.

زارعی خاطر نشان کرد: حدود 700 نفر شامل 400 شرپا در کمپ اصلی حضور داشتند که این بهمن سبب شد تا حداقل 17 کوه‌نورد جان خود را از دست بدهند.

او با بیان اینکه حوادث جزئی از ورزش کوه‌نوردی به شمار می‌رود، گفت: کوه‌نوردی در بعد ورزش یک ورزش کم‌خطر محسوب می‌شود ولی در بعد قهرمانی و ماجراجویی یک رشته پرخطر است. کوه‌نوردان در تقابل با طبیعت دچار حوادث بسیاری می‌شوند و این حوادث را نمی‌توان تماما به رشته کوه‌نوردی ربط داد.

رییس فدراسیون کوه‌نوردی افزود: در این میان نباید از وجه‌های مثبت رشته کوه‌نوردی غافل شد. کوه‌نوردی یکی از جذاب‌ترین ورزش‌های دنیا محسوب می‌شود که در سراسر جهان طرفداران بسیاری دارد. حوادث همیشه بخشی از ورزش حرفه‌ای به شمار می‌آید و این حوادث همیشه شامل حال عموم مردم نمی‌شود.

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:٤٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩٤
    پيام ها    +


کشته شدن یکی از برترین کوه‌نوردان جهان

سنگ‌نورد برجسته جهان بر اثر سقوط از یک دیواره سنگی کشته شد.

به گزارش ایسنا، تنها یک هفته پس از ثبت رکورد صعود و فرود از دیواره هاف دام، "دین پاتر" به همراه هم‌نوردش "گراهام هانت" بر اثر سقوط در پرش بیس جامپ در منطقه یوسمیتی کشته شدند.

روز شنبه 16 می لحظاتی پس از آغاز پرش این دو از روی خط الراس قله، صدایی مهیب شنیده شد و سپس جستجو برای یافتن جسد این دو کوه‌نورد آغاز می‌شود. تلاش ها تا عصر روز بعد از کشته شدن این کوه‌نوردان بی‌نتیجه ماند و در نهایت پیکر این دو توسط تیم‌های امدادی یافت شد.

دین پاتر یکی از چهره های مطرح، پرانرژی و صاحب سبک در کوه نوردی روز دنیا به شمار می‌آمد و از او رکوردهای اعجاب آوری برجای مانده است.

از جمله این رکوردها صعود یک روزه بر روی سه دیواره هاف دام، یوسمیتی و کوه واتکینز و همچنین مسیرهای نو و انفرادی در فیتزروی پاتاگونیا را می‌توان نام برد.

دن پاتر متولد 14 آوریل 1972 بود و در زمان مرگ 43 سال سن داشت. وی در نیوهمپشایر رشد کرد و علاوه بر کوه نوردی به شاخه‌های مختلف پرش علاقمند بود. در کارنامه او می‌توان بسیاری از صعودها که برای نخستین بار انجام شده، صعودهای انفرادی، صعودهای سرعتی و ... را مشاهده نمود.

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:٤۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩٤
    پيام ها    +


اطلاعیه ی باشگاه اسپیلت هیچ ارزشی ندارد

_ باشگاه اسپیلت بعد از صدور حکم قطعی پرونده‌ی فاجعه‌ی بهمن 88 دیزین ، در واکنشی شتاب‌زده اعلام نمود :

" از تاریخ ۱۳۹۴٫۳٫۱ باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت فقط مسئولیت آن دسته از اعضای فعال خود که در برنامه‌های کوه‌نوردی و سنگ‌‌نوردی (اعم از آموزشی و غیرآموزشی) که از طریق رسانه‌های رسمی باشگاه اعلام می‌شود را می‌پذیرد."

 

_ لازم است بدانیم: چنین اطلاعیه‌ای فاقد هرگونه ارزش قانونی و قضائی است و در صورت بروز هر گونه حادثه‌ی مشخصی برای هر یک از اعضای شرکت کننده ( فعال ، غیر فعال ، مهمان و غیره ) در برنامه‌های رسمی این باشگاه ، حق شکایت و درخواست تحقیق و بررسی برای فرد آسیب دیده و خانواده و بسته‌گان جان‌باخته (در مثال) محفوظ است و صدور چنین اطلاعیه‌های پیشاپیشی مبنی بر " اعلام برائت از مسئولیت" و یا قبول مسئولیت برای فقط بخشی از شرکت‌کننده‌گان در برنامه ، به هیچ عنوان ... و به هیچ عنوان مانع از تشکیل پرونده و آغاز پروسه تحقیق و بررسی و نهایتا صدور حکم قضائی نخواهد شد!

 

_ یک مثال : حضور شما را به عنوان "مهمان" در یکی از برنامه‌های رسمی باشگاه خود پذیرفته‌اند و هزینه‌ی مربوطه(!) را هم دریافت کرده‌اند ... طی حادثه‌ای مشخص و باز هم در مثال: در نتیجه‌ی عملکرد اشتباه سرپرست برنامه و تصمیمات نادرست او که برخلاف قوانین و مقررات و بنیان های موجود و پذیرفته شده‌ی این ورزش بوده است (مرجع و استعلام از فدراسیون )  ، آسیبی به شما وارد می‌شود. شما به راحتی می‌توانید از سرپرست و باشگاه شکایت کنید. به شما نخواهند گفت: خیر قبول نیست ، مدیران این باشگاه قبلا و در اطلاعیه‌ای از خود رفع مسئولیت کرده‌اند!!

 

 

_ باشگاه اسپیلت در قسمتی دیگر از اطلاعیه‌ی منتشرشده  و در باره‌ی افراد بنا به تعریف خود غیر از "فعال"  آورده است :

"  درصورت بروز هرگونه حادثه‌ای برای این اشخاص، باشگاه و مسئولین آن از کلیه مسئولیت‌های کیفری، مدنی و غیره، بری می‌باشند"

ذکر چنین نکته‌ای بیشتر به طنز شبیه است!! زیرا در صورت هر گونه شکایتی ، دادگاه مشخص خواهد کرد که برای حادثه‌ای منجر به آسیب و تلفات ، باشگاه و مدیران آن از مسئولیت‌های کیفری ، مدنی و غیره بری هستند یا نیستند!

 

به دوستان کوه‌نورد و به خانواده‌هایی که فرزندان‌شان با هر عنوان ( عضو ، فعال ، غیر فعال ، مهمان و غیره ) در برنامه‌های رسمی گروه‌‌ها و باشگاه‌های کوه‌نوردی شرکت می‌کنند ...

 کوه‌نوردی مانند هر ورزش دیگری دارای اصول ، بنیان‌ها و قوانینی مشخص و مکتوب است ( طرح درس‌های فدراسیون ) ... در صورت بروز هر گونه حادثه‌ای و آسیبی ( از جراحتی ساده تا تلفات انسانی ) حق شکایت و درخواست تحقیق و بررسی قضایی در باره علل و عوامل حادثه برای شما محفوظ است. مرعوب چنین اطلاعیه‌هایی نشوید . چنین اطلاعیه‌هایی فاقد هرگونه ارزش قانونی و قضائی است. اگر به نظرتان حادثه در نتیجه‌ی ماجراجوئی ، بی‌مسئولیتی و تصمیمات غلط و نادرست "‌سرپرست رسمی آن برنامه‌ی رسمی باشگاه‌"  بوده است هیچ چیز مانع از طرح شکایت و آغاز پروسه‌ی تحقیق قضائی توسط شما  نخواهد شد . تبرئه و یا محکومیت سرپرست و باشگاه  را تنها دادگاه مشخص خواهد کرد.

 

دوستان کوه‌نورد

گروه‌ها و باشگاه‌ها ، حتی اگر به اندازه مساحت تمام کوه‌های ایران از شما رضایت‌نامه و ضمانت‌نامه و انواع تعهدها را با مضمون " در صورت بروز هر گونه حادثه مسئولیت با خودم است " را گرفته باشند  ... در صورتی که در برنامه‌های رسمی آن باشگاه ، آسیبی به شما وارد شود که در نتیجه‌ی ماجراجوئی ، بی‌مسئولیتی و تصمیمات غلط و نادرست سرپرست برنامه و یا مدیران باشگاه باشد ، هیچ یک از آن رضایت‌نامه ها و تعهدها  مانع از طرح شکایت و آغاز پروسه‌ی تحقیق قضائی توسط شما نخواهد شد. مگر غیر از این است که مطابق اصول و قوانین این ورزش، زمانی که شما به عنوان عضو در برنامه‌ای رسمی شرکت می‌کنید حق تمامی تصمیمات با سرپرست است و شما ملزم به تبعیت هستید؟ برای قانون ، در بررسی نقش و تاثیر خطاهای مشخص سرپرست و مدیران باشگاه در حادثه‌ی بوجود آمده  ، وجود آن تعهدنامه های قبلی دارای هیچ ارزشی نخواهد بود و پرونده‌ی شکایت شما روال معمول و طبیعی خود را طی خواهد کرد.

 

 

به مدیران باشگاه‌ها و گروه‌های کوه‌نوردی 

شاید که باشگاه‌داری دکان خوبی برای کسب درآمد باشد اما مهم‌تر و بسیار فراتر از آن وجود  "احساس مسئولیتی تمام و کمال برای تامین سلامت و جان همه شرکت‌کننده‌گان در برنامه‌های رسمی" است . اگر نمی‌توانید مسئولیت همه‌ی شرکت‌کننده‌گان را بپذیرید یا در باشگاه‌تان را گل بگیرید یا آماده‌ی آغاز پروسه‌های شکایت قضائی برای حوادث احتمالی باشید.

 

 پی نوشت:

حتی  پاره‌ای از حوادث منجر به جراحت یا تلفات انسانی در ورزش کوه که ناشی از عوامل طبیعی و محیطی است ( ریزش بهمن ) ...می‌تواند ظرفیت و قابلیت طرح شکایت و تشکیل پرونده‌ی قضائی را داشته باشد . یک مثال:

با وجود اعلان‌ها و هشدارهای رسمی سازمان هواشناسی برای پیش‌بینی وضعیت نامناسب جوی در روزهای پایانی هفته ، با وجود اطلاعیه‌های رسمی فدراسیون کوه‌نوردی مبنی بر درخواست عدم صعود به ارتفاعات به همان دلیل ذکر شده ... فلان باشگاه و گروه کوه‌نوردی هم‌چنان نسبت به اجرای برنامه‌های رسمی خود در مناطق هشدار داده شده اقدام می‌کند ... در صورت بروز حادثه‌ای مانند ریزش بهمن و جراحت و تلفات انسانی ... می‌توان با طرح شکایت قضائی و تشکیل پرونده ، مدیران باشگاه را ملزم به پاسخ‌گوئی نمود .

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٥:۱۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٤
    پيام ها    +


باشگاه دماوند نیاز به کمپین حمایتی ندارد!!

_ خوشحال می‌شویم یک نفر به ما توضیح دهد ... به باشگاهی که تلخ‌ترین و تراژیک‌ترین فاجعه در تاریخ کوه‌نوردی ایران را رقم زده است و هشت خانواده را به سوگ فرزندان عزیز خود نشانده است ...  به باشگاهی که برای پرداخت دیه‌ی تعیین شده دارای لشکری از بازاریان و تاجران و مدیران سطح بالا است... چرا باید کمک مالی کنیم؟!!

 

 

_ باشگاه دماوند نیاز دارد نحوه‌ی مواجهه ی مناسب و دلجوئی از خانواده‌‌های  سوگوار جان‌باخته‌گان را بیاموزد! 

 

 

_ باشگاه دماوند باید بیاموزد ارسال وسایل جان‌باخته‌گان برای خانواده‌هایشان ، بوسیله آژانس یا پیک موتوری ( از برادر زنده یاد سامان نعمتی بپرسید ) روش پسندیده‌ای نیست!

 

 

پی‌نوشت:

دریافت دیه ، حقی مشروع ، پذیرفته شده و قابل احترام برای خانواده‌ی جان‌باخته‌گان است . خانواده‌هایی که فرزندان خود را در حوادثی ناشی از بی‌مسئولیتی ، تصمیمات اشتباه و خطاهای آشکار از ذست می‌دهند.

 

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٤:٠٩ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٤
    پيام ها    +