یک " روایت حیرت انگیز " از سال غم انگیز کوه نوردی ایران

« سال 87 ، برای کوه نوردی سال اضطراب ، سال هیجان ، سال صعود ، سال دروغ ، سال لحظه های نفس گیر انتظار ، سال ستایش و تحسین ، سال مرگ دوستان کوه نورد ، سال تجربه های تلخ و شیرین ، سال ... با این همه این سال هنوز به پایان نرفته و امید که زمستان پیشِ رو بی حادثه بگذرد . اگر ریشه تمام این بحث ها ، کینه ها ، انگشت اتهام به سوی دوست دراز کردن ها و دروغ گفتن ها را فقدان دموکراسی بدانیم ، بیراه نرفته ایم  که این خود موضوع یک صحبت طولانی است. بحث ما در مورد کوه نوردی است.  تیم باشگاه دماوند پس از صعود به نانگاپاربات مورد بیشترین انتقاد ها ، سرزنش ها و پرسش ها در مورد کشته شدن یکی از افراد تیم قرار گرفت به طوری که ستایش ها و تقدیر ها و حتی شعار صعود یعنی نجات رود کارون  را کاملاً در سایه قرار داد و به فراموشی سپرد ... ‌»

.

متن کامل در وبلاگ آرامکوه

http://aramkuh.blogfa.com

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٧
    پيام ها    +