شب پر ستاره ...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

اثر ونسان ون گوگ در ۱۸۸۹ . موزه هنر مدرن نیویورک

آسمانی پهناور و در آستانه ی رستاخیز . رستاخیز نهایی . چرخش پایان ناپذیر ستاره ها و سیاره ها . لرزش سپیداری بلند در بادهای شبانه . آرامش دهـــــکده ای کوچک در دامان تپه هایی کوتاه .آبی هایی به فـــشردگی و عمق بی پایان ابدیت ...

و بدین سان ٬  ون گوگ ( ۱۸۹۰ ـ ۱۸۵۳ ) فراتر از تمامی آثار بهترین نقاشان عصر بیزانس ٬ می تواند جهان کیهانی خود را توصیف کند . هنرمندی با عشق پرشور و حساسیتی عمیق نسبت به انسان و طبیعت . او با آمیزش و خلق رنگ هایی تابناک و تند در آثار خود ٬ شادی بیان این عشق را در تاریخ هنر جاودانه کرد ...

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٩ آذر ۱۳۸٧
    پيام ها    +