از بخش پیام ها ...

در باره ی یادداشت روز چهارشنبه ( ٩ بهمن ) این وبلاگ با عنوان   انحصار طلبی: خطری برای موجودیت و آینده ی انجمن کوه نوردان  ، دیدگاه دو نفر از دوستان کوه نورد  _ که دارای فعالیت تشکیلاتی در کوه نوردی ایران نیز هستند _ قابل توجه بود :

.

مجید کاشیان ( از اعضای باشگاه دماوند)

« ... انجمن کوه نوردان ایران همان طور که از اسمش آشکار است متعلق به تمامی کوه نوردانی است که قلب شان برای وطن شان می طپد . و باید بدور از هرگونه باند و باند بازی هر دسته بندی و هر گونه انحرافی به سمت باشگاه و گروه خاصی و یا نهادی، به پیش رود... »

محمد تهرانی ( از مسئولین گروه کوه نوردی نمونه ) 

« سلام . آقای نصیری با قسمت هایی از گفته های شما کاملا موافقم . انجمنی که من به عضویت در آن افتخار می کنم در اهداف ذکر شده اساسنامه آن آمده است : ایجاد همدلی و دوستی بین کوه نوردان  . این که یکی از اعضا’ هیئت مدیره  بخود اجازه می دهد اخراج یکی از زحمتکش ترین اعضا’ هیئت مدیره را به رای بگذارد در چند سال خیر که من به انجمن می روم عجیب و بی سابقه  است . از روزی که به انجمن آمدم از  بابازاده و محمدی و نوری و میرزایی ها فقط فروتنی و معرفت دیده ام . حرکات خزنده ای از برخی اعضا’ باشگاه دماوند دیده ام که برای انجمن خطرناک است . آقای محمدی ، نوری ، میرزایی ، بابازاده و همه بزرگان انجمن به هوش باشید. »

.

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸٧
    پيام ها    +