در حاشیه ی خبر احداث تله کابین در کوه درفک

روزنامه ی همشهری چند سال پیش خبری را از قول رئیس فدراسیون کوه نوردی ترکیه مبنی بر اعلام  دغدغه و نگرانی نسبت به خطر تخریب زیست بوم کوه آرارات منتشر کرد که متن کامل آن چنین بود :

« رئیس فدراسیون کوه نوردی ترکیه اعلام کرد: افزایش صعود کوه نوردان به قله آغری ( آرارات) بوم زیست این کوه را با خطر تخریب مواجه کرده است . به نوشته روزنامه رادیکال تنها در ۱۰ ماه گذشته سال جاری بیش از سه هزار کوه نورد خارجی و شش هزار کوه نورد ترکیه ای به این کوه صعود کرده اند . رادیکال به نقل از علاالدین کاراجا رئیس فدراسیون کوه نوردی ترکیه نوشت : بسیاری از کوه نوردانی که به آرارات صعود می کنند ، بدون دقت و توجه پسمانده های خود را در کوه رها می سازند . کاراجا گفت : در صورتی که تدابیر جدی در این زمینه اتخاذ نشود  کوه آغری و خصوصا قله آن به صورت زباله دانی در خواهد آمد . کوه آرارات در ترکیه به آغری داغی معروف است و با ۵۱۶۵ متر ارتفاع ، عنوان بلندترین قله این کشور را دارد »

 

در آن زمان ، در ارتباط با این خبر ، چند خطی را برای رئیس وقت فدراسیون کوه نوردی ایران و در انتقاد از بی توجهی و خط مشی غیر مسئولانه او _ در مواجهه با بوم زیست کوه های ایران _ نوشتیم . حرف ها و انتقادهائی که از سرناچاری گفته و نوشته می شد چرا که ... کوبیدن به در بسته ای بود که در پشت آن ، مخاطبان نقد ، خود به ساخت هتل و استخر و جکوزی در دامنه های دماوند مشغول بودند !! ... اکنون نیز باید خبر احداث بزرگ ترین تله کابین جهان را در دامنه های یکی از زیباترین کوه _ جنگل های ایران یعنی درفک بشنویم  و برای تخریب و نابودی محیط زیست آن ، انتظاری تلخ و کشنده را تجربه کنیم . چه باید کرد ؟ و البته ، حرف ها و انتقادهائی که هم چنان و از سر ناچاری گفته و نوشته می شود :

« خیلی خوب است که گاهی آدم هـــا می توانند غیرت ، تعصب و حساسیت از خود بروز  دهند . نمی دانیم در ترکیه این آقای کاراجا چقدر قدرت اجرایی دارد ، اما همیـــــــن که می داند باید نسبت به سرنوشت بلندترین کوه کشورش توجه و علاقه نشان دهد قابل ستایش است . اما فدراسیون کوه نوردی ما حتی این را هم نمی داند ! بوم زیست بـــــــسیاری از کوه های سرزمین مان ،  مثل دماوند ، علم کوه ، توچال ، الوند و ... سال هاست که در معرض خطر و آسیب های جدی و حتی در آستانه نابودی کامل قرار دارد ، اما مسئولین فدراسیون کوه نوردی ایران هیچ گاه  واکنش مناسبی که بتواند بیانگر نگرانی ، دغدغه ، غیرت ، تعصب و یا حساسیت آنان  نسبت به تخریب و نابودی بوم زیست کوه های این سرزمین باشد از خود نشان نداده اند !!  چرا ؟ »

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸٧
    پيام ها    +