ناگفته های اورست : کمی تا قسمتی اقبال!

مصاحبه ی اقبال افلاکی با روزنامه ی همشهری ( دوشنبه ۱/۱۲/۸۴ ) در باره ناگفته های صعود تيم کوه نوردان دولتی ايران به قله ی اورست در بهار امسال  ٬ حاوی نکات تازه و قابل توجهی می باشد . در مقدمه ی مصاحبه ٬ گزارشگر پيرامون فرو کش کردن هياهو و آن تب اوليه ی تبليغاتی چنين می نويسد :

قصد اين گزارش ٬ گفت وگو با دو تن از بانوان كوهنورد ايراني كه براي نخستين بار موفق شدند قله  اورست را فتح كنند، بود كه متأسفانه اين دو زن مانند قله اورست، سخت دست نيافتني بودند. ما براي انجام اين گفت وگو اين سختي را به جان خريديم اما هريك از اين دو نفر يعني لاله كشاورز وفرخنده صادق معذوريت هاي خاص خود را عنوان كردند. يكي از تكرار حرف هاي مشابه در مصاحبه ها خسته بود و مي گفت حرف تازه اي ندارد و ديگري از گرفتاري ها و مشغله هاي پيش رو كه مانع از قرار حتي يك مصاحبه مي شد، سخن راند.اصرار براي انجام مصاحبه با اين دو بانوي ايراني به عنوان نخستين فاتحان اورست نتيجه نداد و ما كه به علت دلزدگي و يا عدم علاقه آنان براي اين گفت وگو به نتيجه نرسيديم به سراغ سرپرست گروه هيماليا نوردي- اقبال افلاكي- رفتيم

و اين حرکتی ست که افلاکی آن را نمی پسندد . به نظر او کوه نوردان دولتی ايران پس از حضور در تيم های اعزامی و شرکت در برنامه های برون مرزی ٬ دينی به جامعه(!) دارند که بايد نسبت به آن وفادار باشند . دبير کميته هيماليا نوردی فدراسيون کوه نوردی ايران ٬ دلخوری خود را از بد قولی و توهم قدرت پس از بازگشت از برنامه و در بعضی از اعضای تيم های فدراسيون چنين بيان می کند:

 ۱۰ سال است كه افرادي در هيماليانوردي مملكت دارند كار مي كنند، از بودجه مملكت استفاده مي كنند. كلاس هاي مختلف مي روند و صعودهاي مختلف دارند. اما وقتي كه مطرح شدند آنها يك ديني به جامعه دارند. به طور مثال حضور در مصاحبه ها، حضور در دانشگاه ها، در كلاس هاي مختلف و حضور در استان هاي مختلف كه نيازمند تجربه آنها هستند.
آنچه واقعيت دارد خيلي ها برايشان مهم است كه بدانند چه كساني به ۸ هزار متري رفته اند و نبايد ناشناخته باشند. براي صعود آنها تمام عوامل كوهنوردي بسيج مي شود، اردو مي گذارند، انتخاب مي شوند و وقتي اين نفرها براي صعود مي روند و برمي گردند ممكن است اين امر برآنها مشتبه شود كه واقعاً قدرتمند بوده اند اما بايد به اين موضوع توجه داشته باشند كه چه عواملي آنها را براي بروز اين قدرتمندي نايل كرده است و اگر اين توانمندي شخصي بود حتماً آنها بايد چند بار ديگر هم صعود مي كردند و شايد دايره بسته اي براي خود ترسيم كنند كه اول و آخر ماجرا همين بود و آن وقت دايره حركتي خود را آنقدر تنگ مي كنند كه دست نيافتني مي شوند و شايد حتي باورش نشود كه بتواند دوباره آن را تكرار كند!

در اين مصاحبه ٬ پرسش و پاسخی بسيار جالب و منحصر به فرد (!) وجود دارد . گزارشگر در باره پيش بينی رقم متوسط کمک های مردمی ــ توجه کنيد : مردمی ـ سوال می کند و اقبال افلاکی هم به صراحت از موارد مشخص اين مردم (!) نام می برد :

* در بحث كمك هاي مردمي به طور متوسط چقدر بودجه پيش بيني مي شود؟ آيا رقم متوسطي را مي توانيد اعلام كنيد؟
- بخش  كمك هاي مردمي فقط به كميته هيماليانوردي اختصاص ندارد، بخشي براي تعمير پناهگاه ها، ساخت پناهگاه هاي جديد و.... نيز داده مي شود كه ارقام آن را بايد از هيأت رئيسه فدراسيون بپرسيد.نهادهايي مثل رياست جمهوري، سپاه، وزارت تعاون، مجلس و... معمولاً به اين نوع كمك هاي حمايتي پاسخ مثبت داده اند.

روزنامه ی همشهری ـ دوشنبه ۱/۱۲/۸۴

 

کلاغ ها : در مصاحبه ی اقبال افلاکی بسياری از ناگفته های صعود اورست ٬ همچنان و به گونه ای مبهم ٬ ناگفته باقی ماند . مانند:  عملکرد رضا زارعی در انتخاب و گزينش اعضای تيم در جريان اردوهای آمادگی و همچنين دليل کناره گيری او از فدراسيون پس از بازگشت از برنامه  ٬  دليل صعود پنهانی دکتر تيم به قله و سپس عدم اعلام و مخفی نگه داشتن خبر آن و ... بهر حال تا هر زمان که لازم باشد برای شنيدن و توضيح اين ناگفته ها از زبان مسئولين فدراسيون کوه نوردی ايران منتظر خواهيم بود و بر آن اصرار خواهيم کرد !

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٢:٥۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ اسفند ۱۳۸٤
    پيام ها    +