وب نوردی : کوه برای کوه !

« ... به نظر من این دوستان تنها «زیبایی» را می جویند و چون کوه سرشار از «زیبایی» است , احساس رضایت به آنان دست می دهد و بنابراین دلبسته کوه می شوند ... به عبارت دیگر این دوستان به کوه می آیند تا حداقل در لحظاتی «هنرمند بودن» را تجربه کنند . گاهی هم چون   نقاشی  از اثر نقاشی خود   دور می شوند   و به آن   نگاهی می افکنند و از آن همه زیبایی لذت می برند . گاهی همچون خوشنویسی چلیپایی را که خود نوشته اند , می نگرند و لبخند رضایت بخشی می زنند . و پیش می آید که همچون نوازنده چیره دستی , از بدیهه نوازی خود مست می شوند . اما کوه «زیبایی» دارد که تقریبا منحصر به فرد است و آن سکوتی است که کمتر جایی یافت می شود. حتی صدای آب جویبارش نوعی سکوت است. سکوت, این عنصر زیبای طبیعت, مطلوب ذهن آدمی است و آکنده از فریاد. آکنده از فریاد که در این وادی , که جهان می نامش, هر لحظه از خود می پرسی من کی ام و در این جا چه می کنم؟ و چون به کوه و زیبایی آن می نگری, حتی اگر پاسخی کلامی دریافت نکرده باشی, راضی می شوی و معنایی زیبا در ذهنت نقش می بندد ... عبارت «کوه برای کوه» آرامم می کند و دوری از سکوتش ناآرامم . از دید ناشیانه ام «زیبایی» را باید در سکوت جست و کجا بهتر از کوه »

از نوشته های مجید باغینی پور در وبلاگ : زبان شناسی و کوه نوردی در کرمان

http://baghinipour.blogfa.com/post-1669.aspx

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:۳۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٦ اردیبهشت ۱۳۸۸
    پيام ها    +