سرزمین رستم

وقتی از مرد میانسال سیه‌چهره سیستانی می‌پرسم چرا این سرزمین را که خشکسالی‌اش بیشتر از ترسالی است ترک نمی‌کند می‌گوید: ما دیگر به شرایط‌مان عادت کرده‌ایم .

عادت کرده به بادی که جلوی رویش را می‌گیرد و گرمایی که توان ایستادن و راه‌رفتن را از افراد غیربومی سلب می‌کند . چاره‌ای نیست ؛ اینجا سرزمینی است که رستم برایمان گرفته و به یادگار گذاشته است . از زمانی که رستم این سرزمین را با انبارهای گندم و بادگیرهای باستانی به جا گذاشته  مدت زیادی می‌گذرد و حالا بادهای 120‌روزه توان ایستادن را از گیاه و آدمی می‌گیرد ... همشهری آنلاین

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۸:٢٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۳ امرداد ۱۳۸۸
    پيام ها    +