یک دماوند ، هزار سلیقه

این روزها خبرهای خوبی از دماوند نمی‌رسد ، بیشتر از یک ماه است که اقدام سازمان میراث فرهنگی برای جاده‌کشی در دماوند، چشم‌های دوستداران طبیعت را به شهر رینه دوخته است؛ همان شهری که هنوز کوچه‌هایش آسفالت ندارد ولی مسوولان محلی می‌گویند برای رفاه حال کوه نوردان باید در کوه جاده‌کشی کرد . البته خبر آسفالته شدن این جاده صحت ندارد و تنها مسیر دامنه تا استراحتگاه گوسفندسرا ، خاکریزی و تسطیح شده است ؛ اما دوستداران طبیعت و فعالان محیط زیست که روز پنجشنبه درست در کنار تابلویی که می‌گوید کوه دماوند یک اثر ملی است ، گردهم آمدند تا بگویند اگر پافشاری آنان و کمک خبرنگاران نبود، تاکنون این راه آسفالت شده بود .

البته آنها حدس‌هایی را مطرح می‌کنند و این احتمال را می‌دهند که دست‌هایی در کار است که قصد احداث هتل در این منطقه و فروش زمین‌های آن را دارد ؛ اما جاده‌کشی در مسیر قله شاید تنها بخشی از مشکلات دماوند باشد؛ چرا که وجود انبوه آشغال در منطقه و بوی نامطبوعی که از آن بلند می‌شود، در کنار معادنی که هر یک با مجوزهای دولتی مشغول به کارند، تخریب در این کوه را با شدتی بیشتر از احداث یک جاده دنبال می‌کنند . 
روز پنجشنبه عبداله اشتری رئیس انجمن حفاظت از محیط کوهستان خبر داد که در ارتفاع 3800 متری کوه دماوند سازمان صنایع و معادن مجوز بهره‌برداری از یک معدن سنگ را صادر کرده است. این در حالی است که یکی از کوه نوردانی که مرتب به آن منطقه می‌رود نیز فعالیت این معدن را تایید کرده است حتی خبرنگاران حاضر در منطقه نیز به چشم دیدند چطور 2 معدن پوکه معدنی در «رینه» پوشش گیاهی بخش زیادی از کوه را از بین برده و انبوهی از خاک نرم و روان را در سراسر منطقه پراکنده کرده است...

گزارشی از جام جم آنلاین

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٥ امرداد ۱۳۸۸
    پيام ها    +