وب نوردی : تب قله !!

« ...  گروه ما قراره که عصر روز دوشنبه ۱۳ مهر ماه راهی تبریز بشه و سه شنبه ایران رو به مقصد ترکیه و ارتفاعات «آرارات» ترک کنه ... به شوخی گفتم : عجب تب و تابی دارم «حسین»! ... «تب قله»! ... تبی از نوع چهل درجه و تابی شونصد گره ئی! ... با سرپرست هم شرط (!) کردم ؛ حتی اگه شرایط جوی مساعد نباشه ، حتی اگه علائم ارتفاع زدگی داشته باشم ، حتی اگه تشخیص سرپرست این باشه که تو تیم حمله نباشم ، من دستور مستور و این جور چیزا اونجا حالیم نیست ، من آبرو دارم کاکو! ... تیم هستیم که باشیم ، من باید قله رو صعود کنم وگرنه این تب منو میکشه خونم میوفته گردنتون ! ... اصلاً از کجا معلوم که این قله سال دیگه هنوزم وجود داشته باشه ؟!! ... خدا رو چه دیدی ؟! ... شاید زمین زیر و رو شد و «آرارات» محو شد ! ... و البته «حسین» می خندید!  ادامه دادم: می دونی «حسین» ! انگار صعود برون مرزی حتی به یک قله ی معمولی و کم ارتفاع، اگه بدون حاشیه باشه، بی مزه است ! ... شده زباله اون بالا آتیش بزنم ، می زنم که حداقل برم تو "یوتیوب" معروف بشم ... و «حسین» می خندید ! گفتم: «حسین» گوشت رو بیار ! ... بین خودمون باشه ! ... فوق فوقش اگه هوا خراب بود و نشد که بریم سر قله ، یه عکس همون بالاها ــ صدمتر پائین تر یا بالاتر چه فرقی میکنه ! ــ می گیریم، می گیم صعود بر فراز قله ی 516500 سانتی متری «آرارات» ! ... کی به کیه؟!  راستی ، سر قله نشون مشون که نداره، داره ؟! ... اگه داشته باشه هم خیالی نیست ! ... چیزی که زیاده فوتوشاپ کار حرفه ئی! ... »

از وبلاگ : حسین رضائی ( کوه نوشت )

http://koohnevesht.blogfa.com

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:٠٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ مهر ۱۳۸۸
    پيام ها    +