وب نوردی : فرامرز نقددوز نقدافروز نقدپیما !

« روزی پیر کهکم به وبلاگ « کلاغ ها » شد و دید در آن که یاری ز دیار کریمان خودمان , یعنی مهدی سیدی نامی , فرستاده است فوتویی زجوپار زیره بار بهر فرامرز نصیری نقد دان , پلتیک دان , ادبیات دان , موزیک دان ,  عکس روز دان و تناقض دان . تیتر این عکس همی کپی - پیست شده از سیدی و بود در آن واژه « مقدس » اندر وصف جوپار زیره بار که « جوپار , این کوه مقدس» . پیر کهکم تیز پندار درنگی کرد و بخاراند سرش را , خاراندنی که بسی بود شبیه واکس زنی و بل پیانوزنی . باری , پیر نفهمید چرا کوه جوپار گشته است مقدس و بزد زور و نتوانست زند حدس و گذاشت پیامی نیم رس به بخش کامنت های فرامرز ولی چو تاریک بود اتاق کهکم سرا , نمود تراورس و ز یاد برد که تایپد نام خویش را به باکس معهود موسس .  روز بعد رفت سراغ وبلاگ فرامرز و بدید پاسخ او را و رفت چو دوک ریسه ز خنده  که چه کردم من ابله ( بلا نسبت من !) با آن طرب نویسه  . فرامرز نقددوز  نقدافروز نقدپیما در آن باکس بتایپیده بود که نمی دانم چرا , ای چامه سرا, کامنت سرا , لیک توانید بپرسید جوابش را ز صاحب وبلاگ فلان و بهمان که باشد همان پیر که من باشم و کهکم باشم و خود باشم و خود باشم. پیر چو این را بتعریفید , دو دستش را رو به آسمان کرد و دعا کرد : خدایا ختم بفرما به خیر عاقبت ما را با این طنازی که بکردیم , طنازی نبود و قابلمه سازی بود به والله , فرامرز !  »

از وبلاگ : زبان شناسی و کوه نوردی در کرمان ( مجید باغینی پور)

http://baghinipour.blogfa.com

.

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٤:٥٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٥ مهر ۱۳۸۸
    پيام ها    +