در سالگرد تراژدی مهر

.

این گونه که در من می نگری

بازمی مانم از سخن ... و دریا معنای مرداب های پوسیده می شود

این گونه که در من می نگری

باز می مانم از نفس ... و خورشید در کهکشان تلخش نمی تابد

این گونه که در من می نگری

باز می مانم از تپش ... و اندوه ماه در نبض گندمگون خاک می دمد

چرا که آبشار تبسم تو ، مفهوم زلالی دریاست

و کهکشان بزرگ دستانت ، آسایش بی انتها

و چشمانت ، دو عصاره مهر و زیبایی

.

گرامی باد  یاد  و  خاطره ی  ویکتوریا کیانی راد   و  امیر احمدی که در حادثه ی غار پراو   ( ١۶ مهر ماه ۱۳۸۱ )   برای همیشه به ابدیت روشن جهان  پیوستند .

..

_______________________

اجرای برنامه ی پیمایش کامل غار پراو در مهر ماه ١٣٨١  به سرپرستی  کاظم فریدیان ، به بحرانی بزرگ در تشکیلات باشگاه دماوند و افکار عمومی جامعه ی کوه نوردی ایران منجر گردید . در این برنامه و به دلیل اشتباهات مسلم و مرگبار فریدیان در انجام وظایف مشخص سرپرستی ، ویکتوریا کیانی راد در ساعت ١٨ روز شانزدهم  مهر ٨١ و امیر احمدی در حدود ساعت ٢٢ همان روز جان خود را از دست دادند و اجسادشان برای همیشه در عمق ۴٨۵ متری این غار باقی ماند . عناوین اشتباهات مسلم و مرگبار کاظم فریدیان در گزارش هیئت مدیره ی آن زمان باشگاه دماوند به صورتی مشخص ، چنین بیان شده است :  «  ... گروه بندی نامناسب افراد توسط سرپرست ، عدم انتخاب سرپرست برای تیم دوم ، عدم پیش بینی امداد رسانی جهت حوادث احتمالی توسط سرپرست ... مجموع گزارشات ، تحقیقات و مستندات حادثه غار پراو  »

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٩ مهر ۱۳۸۸
    پيام ها    +