۱۱ دسامبر ۲۰۰۴

شيشاپانگما : اولين صعود زمستانی،گشايش مسيری تازه،انفرادی ! 

ژان کريستف لافايل کوهنـــــــورد معروف فرانسوی پس از بازگشت از تور دوچـــــرخه سواری ۱۳۰۰ کيلومتری در غرب امريکا و گذراندن يک هفته در فرانسه ، بار ديگر در اوايل ماه دسامبر به نپال عزيمت كرد تا برنامه ای را كه از سال ۱۹۹۶ در سر داشت ، اجرا كند ... اولين صعود زمستانی قله شيشاپانگما  و مثل هميشه در سخت ترين شكل ممكن :  انفرادی ، با استفاده از تكنيك آلپاين و البته بدون بهره از كپسول اكسيژن !

Jean Christophe Lafaille 

او شيشاپانگما را در سال ۱۹۹۴ صعود كرده بود . صعودی كه طی آن دو بار مسير قله را پيمود و راه  تازه ای را بطور انفرادی در جبهه شمالی باز كرد . در ۱۹۹۶ ژان تصميم گرفت شيشاپانگما را در زمستان و از طريق مسير متفاوتی كه مبدا آن لانگ تانگ است صعود كند ، اما بارش كم سابقه برف اجازه نداد او حتی به كمپ اصلی برسد . در سال ۲۰۰۳ بار ديگر قصد صعود زمستانی قله را داشت که پدرش بيمار شد و ژان ناچار شد بخاطر پدرش و به منظور بدست آوردن شرايط ذهنی مناسب تر برای صعود  ، اجرای برنامه اش را بارديگر به تعويق بياندازد .

۲۰۰۴ سال خوبی برای ژان كريستف لافايل بود . مصمم و آماده بود كه قله را از دامنه جنوبی و از مسير تازه ای صعود كند . ژان كريستف ، كوهنوردی را به صورت انفرادی می پسندد . برنامه ريزی دقيق  ، امكان خستگی شديد ، شرايط ذهنی ويژه و نياز به طراحی استراتژی صعود در شرايط سرمای شديد ، برای او چالش های جــــــذاب اين نوع كوهنوردی محسوب می شود . بويژه آنكه هدف صعود ، قله ای بالای هشت هزارمتر باشد . مسئله اصلی در صعود به اين نوع قله ها : سرمای شديد در زمستان و امكان سرمازدگی و نيز هيپوكسيا ( كمبود اكسيژن ) است که باعث غليظ شدن خون و در نتيجه اخلال در سيستم گردش خون می شود . با اين همه ژان در صدد جمع آوری کلکسيونی از قله های بالای هشت هزار متر نيست . برای او برنامه ريزی روش صعود ، روبرو شدن با مشكلات ، درگيری ذهنی و فيزيكی ، احساس استقلال شخصی و انتخاب و تصميم گيری مبتنی بر برآورد صحيح از موقعيت ، جاذبه های اصلی صعود های زمستانی به قله های بالای هشت هزار متر است .

جبهه جنوبی شيشاپانگما و مسير جديد ژان کريستف لافايل ( رنگ زرد )

از نظر ژان كريستف لافايل ، آنچه كه صعود به شيشاپانگما را ممكن ساخت : تمرين متمركز و كار سخت در جهت ايجاد آمادگی لازم برای اين برنامه بوده است . او در تمرينات خود از دستگاه های شركت LPG  جهت ايجاد تعادل ، هماهنگی حركتی ، تقويت عضلانی و تمرين روش های بازيافت انرژي، بهره فراوان گرفت . او همچنين موفق شد با ايجاد تعادل مناسبی بين پروتئين ها ، گلوكز و چربی ها به رژيم ها و روش های تغذيه مناسبی ، مخصوص تمام طول سال ، دوره آمادگی پيش از صعود ، زمان صعود و دوره پس از صعود دست يابد . نياز به بازيافت سريع انرژی در شرايط سخت نيز در برنامه ريزی غذايی ژان مورد توجه ويژه قرار گرفته بود .

سردبيری اورست نيوز : برای آنهايی که ۲۱ دسامبر به بعد را معــــيار تعريف صعود زمستانی می دانند ، صعود ژان كريستف لافايل بيش از آن زود و سريع انجام شده كه بتوان آنرا صعود زمستانی ناميد . با اينكه در تبت و نپال اول دسامبر را رســــــما مبدا زمانی صعودهای زمستانی می شناسند ، برخی گويی بر اين گمان هستند كه زمستان همه جا درست روز ۲۱ دسامبر آغاز می گردد و مثلا ۲۰ دسامبر زمستان نيست ! حال چه بايد كرد ؟ آيا ژان كريستف بايد يك بار ديگر بعد از ۲۱ دسامبر صعود كند و دستش را به قله بزند تا خيال هــــمه راحت شود ؟ همه می دانيم كه او می تواند . بيائيد از اين موشكافی دست برداريم . وقت آن است كه بجای اين گونه بحث و مجادله بی فايده ، به ارزش كار خوب ( آنجا كه كــــــــار خــــــوب انجام می شود ) اقرار كنيم .

www.everestnews.com

ترجمه و ارسال خبر : پيمان پشم چی زاده

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٤:٠٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۳
    پيام ها    +