باشگاه آرارات و مراسم روز جهانی کوهستان

روز جمعه ٢٠ آذر ماه ١٣٨٨  : مراسم روزجهانی کوهستان در محل باشگاه فرهنگی ورزشی آرارات تهران برگزار شد . مراسمی که به لحاظ تنوع و جذابیت و در مقایسه ای گذرا با آنچه در سال های قبل  شاهد آن بودیم ، بیانگر گونه ای " پس رفت "  آشکار و غیر قابل انکار بود !

.

مراسم در ساعت ۴۵/١٧ دقیقه آغاز شد و مجری آن سورن سپانیان بود .  سورن شخصیتی است که سابقه و تجربه کوه نوردی اش با متانت و فرهنگی در خور تحسین آمیخته است و حضور همیشگی او به عنوان یک مجری مسلط و خوش صحبت در مراسم روز جهانی کوهستان می تواند نقش ارزنده و فراموش نشدنی ارامنه را در کوه نوردی ایران زنده کند . سورن مراسم را با پیام کوتاه خوش آمدگوئی باشگاه آرارات آغاز کرد : " ... افتخار داریم که مطابق معمول سالیان گذشته ، میزبان شما در این مکان پرخاطره باشیم . باشگاه آرارات با ۶۶ سال سابقه مستمر ، همواره در کنار دوستان ورزشکار و فرهنگی ، در فعالیت های ورزشی ، فرهنگی و اجتماعی شرکت داشته است ... " و سپس از مهندس آلبرت... دعوت کرد تا متن بیانیه ی فائو ( سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل ) را برای حاضرین قرائت کند :

در پیام فائو  به پیش بینی احتمال افزایش بارندگی و قدرت توفان ها اشاره شده بود و نقشی که می تواند در افزایش خطر سکونت در ارتفاعات کوهستانی داشته باشد . فائو اظهار امیدواری کرده است که  تقارن زمانی روز جهانی کوهستان با کنفرانس اخیر سازمان ملل در خصوص تغییرات اقلیمی ( کپنهاگ ) بتواند به یافتن راه هایی برای کاهش خطرات و حوادث طبیعی در مناطق کوهستانی کمک کند . فائو معتقد است : مهمترین موانع کنونی در مسیر جلوگیری از انتخاب مناطق پرخطر کوهستانی برای سکونت و امرار معاش توسط انسان ها ،  فقر ، مشکلات اطلاع رسانی با توجه به سطح سواد در اقشار و گروه های مختلف اجتماعی و همچنین تفاوت های زبانی می باشد .

سخنران بعدی نیز محمد درویش بود . عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع و نویسنده ی وبلاگ مهار بیابان زائی :

 

" سرزمینی که کوهستان سبز دارد ، زندگی دارد "  عنوانی بود که درویش برای سخنرانی خود انتخاب کرده بود و در آن از منظر ملاحظات محیط زیستی به پویائی و ارزش های کوهستان های کشورمان اشاره کرد . درویش گفت : رفاه ملی آرمانی است که در سند چشم انداز 20 ساله تعریف شده است و یکی از مهمترین مولفه های آن در کنار تامین اجتماعی ، سلامت و رفع فقر و تبعیض ، محیط زیست مطلوب می باشد . محیط زیست موضوعی فانتزی نیست و برای یک زندگی پایدار و با کیفیت بایستی محیط زیست مطلوب داشته باشیم . محور اصلی در سخنرانی کم و بیش طولانی درویش ، دلایل آسیب پذیری کوهستان ها و رشد خطرناک بیابان زائی در ایران بود . به گفته او : " بیابان زائی از مدیریت نابخردانه در کوهستان ها شروع می شود ... احداث بسیاری از سدها به دلیل عدم مدیریت صحیح بخش های بالا دست و افزایش نرخ فرسایش خاک و رسوب بی امان و... عمل بخردانه ای نبوده است ... در این کشور همواره منافع بخشی به منافع ملی ترجیح داده شده و خسارت آن نیز با ناپایداری پرداخت می شود " محمد درویش سخنان خود را با این جملات به پایان برد : " ثروت حقیقی یک ملت در اندوخته ی طلا و نقره و چاه های نفت او نیست . در توان یادگیری او ، در بصیرت او و در درستکاری فرزندان اوست ! " و سپس تشویق های پر شور شرکت کنندگان در مراسم به روشنی نشان داد که سخنرانی علمی و مستند درویش با چه میزان توجه و استقبال روبرو شده است !  

در قسمت بعدی مراسم ، نوبت به کیانوش فرهادی نژاد و دوستانش رسید که به اجرای قطعاتی از موسیقی سنتی بپردازند . اجراهائی بارها و بارها شنیده شده ، کلیشه ای و خسته کننده :

  

در صدای تک نوازی تنبک  و در صدای نه چندان خوشایند آقای خواننده و در ... ما که نتوانستیم رابطه ای و یا سنخیت و قرابتی با مراسم روز جهانی کوهستان بیابیم . روز جهانی کوهستان برای همراهی ، موسیقی جهانی می خواهد و موسیقی سنتی ما بعد از قرن ها درجا زدن و خمودگی اکنون آنقدر ناتوان است که نمی تواند در پاسخ به نیازهای یک ملت برای شادی و نور و جرات ، کوچکترین سهمی را ادا کند چه برسد به آنکه بخواهد ... روزگاری ، یکی از بزرگان هنر و ادبیات این سرزمین گفته بود : موسیقی سنتی ، صدائی ارتجاعی ست که در چاه تاریخ پیچیده و اکنون به ما رسیده است .  بگذریم . این بدترین بخش در مراسم آن شب بود .

و در آخرین قسمت از مراسم باشگاه آرارات ، عباس محمدی برای بیان " سخن روز " پشت تریبون آمد : 

در صحبت های عباس محمدی هیچ نکته ی نو و تازه ای وجود نداشت . همان صحبت های تکراری که هر ساله در مراسم روز جهانی کوهستان از زبان او شنیده ایم . با کمی تغییر کلمات و با کمی پس و پیش کردن جملات و البته ، طرح موضوعاتی که دقایقی قبل تر محمد درویش آن را به شکلی صمیمانه تر و جذاب تر برای حاضرین مطرح کرده بود و ... تفاوت کوچکی که در این میان وجود داشت !! اگر در سخنان درویش ، صداقت آن جوهر آشکاری بود که نیازی به توضیح نداشت در مقابل ، عدم صداقت در سخنان عباس محمدی ...  مثلا هر دو در نقد و نکوهش سیاست های مخرب و نابخردانه ی سد سازی در کشورمان سخن گفتند اما وقتی بیاد آوردیم که عباس محمدی چگونه می تواند علیرغم همه ی این شعارها و ادعاها و تنها برای حفظ موقعیت خود در انجمن و برای خوش آیند دوستان دماوندی اش ، چندین بیانیه ی تائید و تعریف را نثار شرکتی مانند نارون آرا کند که حامی مالی برنامه نانگاپاربات بود و به گفته ی عباس ثابتیان از خانواده ی سدسازان است ، آن گاه ترجیح دادیم صحبت های او را چندان جدی نگیریم و برای تسلی خودمان فرض کردیم سورن سپانیان برای رفع کسالت آن بخش موسیقی ، این بخش طنز را تدارک دیده است !!

 

--------------------------------------

پی نوشت :

١_ اطلاع رسانی برای این مراسم فوق العاده ضعیف بود . در سایت انجمن کوه نوردان _ که همواره خود را مجری اصلی این مراسم می داند و از باشگاه آرارات در حد همکاری نام می برد _ و در وبلاگ های شخصی بعضی مدیران آن ( ثابتیان ، محمدی و ... ) تا به امروز هیچ گونه اطلاعاتی مربوط به این مراسم ( روز ، محل ، ساعت ) منتشر نشده است و از آنجا که در انجمن کوه نوردان ایران و در نزد مدیران فعلی آن کوچکترین تحمل و ظرفیتی برای مواجهه و شنیدن انتقاد وجود ندارد و اظهار هر گونه نظر منتقدانه و مخالفی به سادگی می تواند با موجی از تهدید و کینه و دشمنی ( تجربه های شخصی نگارنده ) پاسخ داده شود لذا مراتب تجمید و ستایش های بی پایان خود را نسبت به دقت ، احساس مسئولیت ، سرعت عمل و مدیریت قوی دوستان عضو هیئت مدیره انجمن کوه نوردان اعلام می کنیم !! 

 

٢_ همان طور که در ابتدای گزارش اشاره شد، این مراسم به لحاظ تنوع و جذابیت و در مقایسه ای گذرا با آنچه در سال های قبل  شاهد آن بودیم ،  بیانگر  " پس رفتی "  آشکار و غیر قابل انکار بود ! یکی از جنبه های این " پس رفت " را می توان حضور و همکاری هیئت کوه نوردی استان تهران دانست که به واقع گونه ای کم رنگ شدن و زیر سوال بردن وجه مردمی و غیر دولتی این مراسم است . و راستی ... یک سوال از سورن سپانیان : این "حضور و همکاری" هیئت کوه نوردی استان تهران _ آن طور که برای لحظاتی در پشت تریبون از خود بی خود شده و به تمجید آن پرداختید _  از چه جنسی بوده  و دارای چه کیفیتی است ؟ آیا این حضور و همکاری به معنای کمک مالی است یا آن گونه که خودتان گفتید : وعده ی اعزام تیمی برای آموزش به ارمنستان؟ سورن سپانیان عزیز ! به نظر شما آیا برخورد شفاف و اطلاع رسانی صادقانه در باره ی کیفیت حضور و همکاری هیئت کوه نوردی استان تهران یک ضرورت نیست ؟

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٢:۱٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۳ آذر ۱۳۸۸
    پيام ها    +