زيدان و انتخاب اگزيستانسياليستی !

«... زیدان انسانی است که می­خواهد خود تصویر خویش را بسازد، و تسلیم تصویری که دیگران از او ساخته یا می­سازند نشود. زیدان در زندان آن اسطوره­ی غیرانسانی که دیگران­اش می­پرستیدند نماند. تصویری تکه­پاره اما خودپسندیده را بر آن تصویر تام اما توهم­بار ترجیح داد: «من هم انسان ام و اشتباه می­کنم». و این­گونه است که او، به همان مفهومی که رورتی به کار برده، شاعری می­شود که کارش «خودآفرینی» است...اقدام او از دید عموم واکنشی زشت و غیراخلاقی است، اما تا آن­جا که بحث بر سر اخلاقی اگزیستانسیالیستی باشد، اقدام او هم زیبا است هم اخلاقی: اخلاقی که، به تصدیق فوکو، «بخشیدن بعدی زیبایی­شناسانه به وجود خود» است و زیدان هم تبلور زیبای این اصل اولای اخلاقی که «به دست آوردن هرچیزی به هر قیمتی، کاری غیراخلاقی است.» زیدان چیزی آسمانی، جاودانه شدن در پانتئون فرانسه به­عنوان اسطوره­یی بی­عیب­ونقص، را از دست داد اما چیزی را به دست آورد که اساسن انسانی است: اصالت و آزادی.»

زندگی مثل زیدان  ـ پیام یزدانجو

وبلاگ : فرانکولا


  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٦:٠٦ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٤ تیر ۱۳۸٥
    پيام ها    +