طلب باران از زبان دخترک کهنوجی
صفایی ندارد ارسطو شدن خوشا باران بودن و بهاری شدن . و پروانه ی باران تویی که با آمدنت سرزمین های تیره و قهوه ای را به رنگ سبز و دل های تاریک را روشنی می بخشی و تمام موجودات تشنه را سیراب می سازی و با آمدنت به تمام مخلوقات گیتی تبسم را هدیه می دهی . باران تو را دوست دارم و همیشه خواهم داشت و تو را در قلب کوچکم توصیف می کنم " ب " ات را نشانه ی بهاری بودن قلبم و " الف " ات نشانه ی آبی بودن آسمان بی کران و به رنگ خودت و " ر " ات را رحمت الهی و باز " الف " دیگرت را به آرامش دل های نا امید و " ن " نوازشگر گلبرگ های تو را این چنین خطاب می کنم...
فهیمه هاشمی : پایه سوم مدرسه ی حضرت رقیه(س) روستای سهلاور
از وبلاگ : زبان شناسی و کوه نوردی در کرمان
.
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:٥٩ ب.ظ روز یکشنبه ٤ بهمن ۱۳۸۸
