طلب باران از زبان دخترک کهنوجی

صفایی ندارد ارسطو شدن  خوشا باران بودن  و بهاری شدن . و پروانه ی باران تویی که با آمدنت سرزمین های تیره و قهوه ای را به رنگ سبز و دل های تاریک را روشنی می بخشی و تمام موجودات تشنه را سیراب می سازی و با آمدنت به تمام مخلوقات گیتی تبسم را هدیه می دهی . باران تو را دوست دارم و  همیشه خواهم  داشت  و  تو  را  در  قلب کوچکم  توصیف می کنم  " ب "  ات  را   نشانه ی   بهاری بودن قلبم   و " الف " ات  نشانه ی آبی بودن آسمان بی کران و به رنگ خودت و " ر " ات  را رحمت الهی و باز " الف " دیگرت را به آرامش دل های نا امید و " ن "  نوازشگر گلبرگ های تو را این چنین خطاب می کنم...

فهیمه هاشمی  : پایه سوم مدرسه ی حضرت رقیه(س) روستای سهلاور

از وبلاگ : زبان شناسی و کوه نوردی در کرمان

http://baghinipour.blogfa.com

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:٥٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٤ بهمن ۱۳۸۸
    پيام ها    +