آغاز تلاش برای طبیعی جلوه دادن حادثه و نجات باشگاه دماوند!!

در کوه نوردی ایران ، غم انگیزتر و تراژیک تر از حادثه ای که روزگذشته ٩ انسان را به کام مرگ فرستاد ، روحیه و فرهنگ سنتی حاکم بر این ورزش است !! روحیه و فرهنگی که فقط در یکی از شاخه هایش ، با وحشت و هراس از هر گونه نقد و بررسی حوادث و اتفاقات _ بخصوص منجر به تلفات انسانی _ تمام توان تشکیلاتی و تبلیغاتی خود را برای طبیعی جلوه دادن حادثه بکار می گیرد و در این راه گاهی ، توسل به هر گونه طرح مسائل غیر واقع نیز مجاز شمرده می شود . و چنین است که در کوه نوردی ایران ، برای این گونه فجایع مرگبار نمی توان هیچ گاه پایانی را تصور نمود  . منتقد ، مغرض است . منتقد ، حسود است . منتقد ، از عقده های پنهان رنج می برد . منتقد ، دشمن است . دشمنی تمام عیار . منتقد را باید نابود کرد ... مهم نیست که سالانه در کوه نوردی ایران ده ها و ده ها کشته می دهیم . مهم نیست که بسیاری از این حوادث و کشته ها نتیجه اشتباهات فردی و خطاهای  سرپرستان ماست . آنچه اهمیت دارد ، اهمیتی حیاتی و استراتژیک ، حفظ تشکیلات و هر چه بالاتر بردن دیوار افتخارات آن است . حفظ تشکیلات به هر قیمت ممکن . حتی جان انسان ها . و در کوه نوردی ایران ، این فرهنگ و روحیه بسیار و بسیار غم انگیزتر و تراژیک تر از حادثه ای است که روز گذشته ٩ انسان را به کام مرگ فرستاد .

.

عنوان این یادداشت " آغاز تلاش برای طبیعی جلوه دادن حادثه و نجات باشگاه دماوند " است . نمونه های بارز این تلاش را امروز در تمامی مصاحبه های انتشار یافته ی چهره های مسئول در کوه نوردی ایران دیدیم . محمود شعاعی ، کیومرث بابازاده و کاوه کاشفی با لحن و ادبیاتی مشابه به خبرگزاری ها گفتند این حادثه ربطی به کوه نوردی نداشته و اتفاقی جاده ای بوده است و در این میان ، دلیل تراشی و بازی با کلمات توسط کیومرث بابازاده بیش از همه موجب شگفتی  بود :

« کیومرث بابازاده، سرپرست عملیات به خبر قلمرو کوهستانی گفت:کلاس آموزشی غار برفی تمام شده بود ، کوه نوردان از دامنه‌ی کوهستان بازگشته و در حال پیاده‌روی در حاشیه‌ی جاده‌ی شمشک به دیزین بودند که با ریزش ناگهانی بهمن مواجه می‌شوند . به همین دلیل نمی‌توان آن را یک سانحه‌ی کوه نوردی به حساب آورد سایت قلمرو کوهستان »

.او حقیقت را نمی گوید . کلاس آموزشی این گروه ، شروعی نداشته که حالا کیومرث بابازاده از پایان آن صحبت می کند . ضمن آنکه کافی ست نگاهی به تقویم برنامه های زمستانی اعضای آزمایشی باشگاه دماوند داشته باشید . این برنامه ی آموزشی دو روزه بوده است !! البته دلیل این بازی با کلمات به اندازه کافی واضح و روشن است . کیومرث بابازاده می خواهد در راستای تلاش برای طبیعی جلوه دادن حادثه و با طرح غیر واقع اتمام کلاس ، زمان حادثه را به حیطه ای خارج از زمان برنامه ی گروه سوق داده و سپس نتیجه گیری کند که : نمی‌توان آن را یک سانحه‌ی کوه نوردی به حساب آورد !!  تا بلکه بدین گونه راه برای پرسش های ناگزیر بعدی بسته شود  . آیا جز اظهار تاسف حرف دیگری برای گفتن باقی می ماند ؟!

.

 

به عنوان یک عضو کوچک جامعه ی کوه نوردی ایران به اظهارات شتاب زده این چهره های مسئول اعتراض دارم و آن را زمینه ساز حوادث و اتفاقات مشابه بعدی می دانم و به نظرم :

_ انتخاب مناطق دوردست ، مرتفع و پرخطر برای برگزاری کلاس های آموزشی افراد مبتدی در فصل زمستان ، انتخابی سنجیده و منطقی نیست . منطقه ی دیزین واجد تمام خصوصیات ذکر شده است و اطلاعیه های مکرر پلیس راه مبنی بر خطرناک و غیرایمن بودن محور شمشک به دیزین در فصل زمستان _ بخصوص با آغاز هر بارش _ می تواند شاهدی بر این ادعا باشد .

_ با توجه به هشدارها و پیش بینی های سازمان هواشناسی کشور و دیگر سایت ها و منابع معتبر هواشناسی مبنی بر فعالیت سامانه ی بارشی در البرز مرکزی طی روزهای برگزاری کلاس آموزشی باشگاه دماوند ، عدم توجه به این هشدارها و پیش بینی ها و اصرار برای برگزاری کلاس و عدم لغو آن و اعزام ٣٠ کوه نورد مبتدی به ارتفاعات کوهستانی، تصمیمی سنجیده و منطقی نبوده است . 

_ وضعیت محور شمشک به دیزین در زمستان برای کوه نوردان و اسکی بازان استان تهران ، حکم همان گاو پیشانی سفید را دارد !! و کمتر کوه نورد و اسکی بازی را می توان سراغ گرفت که از خطرات و ظرفیت های بسیار بالای این جاده برای ریزش انواع بهمن های سهمگین _ با آغاز هر بارش ، در میانه ی هر بارش و در فاصله ی زمانی نزدیک بعد از پایان هر بارش _ خبر نداشته باشد . همه ی کوه نوردان و اسکی بازان و حتی اغلب مردم عادی هم می دانند که اولین محور کوهستانی که در فصل زمستان و با آغاز هر بارش بسته می شود همین "شمشک به دیزین " است . بنابراین تصمیم برای پیاده روی ٣٠ نفره ی کوه نوردان مبتدی و آزمایشی باشگاه دماوند در این محور خطرناک و در میانه ی بارشی سنگین که روز ۵ شنبه در جریان بود ، تصمیمی سنجیده و منطقی نبوده است .

.

 و حالا مدیران و مسئولان فعلی باشگاه دماوند وظیفه دارند برای این تصمیمات و انتخاب هایی که صورت گرفته و در جریان عمل به مرگ ٩ انسان منجر شده است به خانواده های قربانیان حادثه و به افکار عمومی جامعه ی کوه نوردی کشورمان پاسخ دهند . پاسخی صریح ، روشن و قانع کننده  . به نظر نمی رسد مصاحبه های سراسیمه و اظهارنظرهای بی منطق بتواند التیامی بر سوگ و اندوه خانواده های جان باختگان باشد . همانطور که تاکنون برای خانواده های امیر رضا امیر امینی ، ویکتوریا کیانی راد ، امیر احمدی و سامان نعمتی نبوده است !

.

 

برای پایان این فجایع مرگ بار و تراژیک در کوه نوردی ایران دعا کنید!

...

**********

"شکیبائی نما ، شکیبائی زیبا "

این فاجعه ی تلخ و دردناک را به خانواده های جان باختگان و به تمامی اعضای جامعه کوه نوردی ایران تسلیت می گویم .

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٥:۳٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٦ بهمن ۱۳۸۸
    پيام ها    +