کو گوش شنوا : در نقد فدراسیون ، هیئت تهران و انجمن کوه نوردان

نادر ضرابیان : با بررسی حوادث کوه نوردی در داخل و خارج کشور در دو سال اخیر می بینیم که تمام این حوادث به دلیل اشتباه فردی و گروهی و برنامه ریزی غلط و غرور و خودنمایی و کمی دانش به وجود آمده است . دوبرنامه گروه آرش در علم کوه ، اعتمادی فر ، کرمی در توچال ، مهری جعفری در لنین ابراهیم شیخی ، سامان نعمتی ، ... ، و بهمن دیزین . می دانیم که کوه نوردان زیر نظر تشکیلات رسمی کوه نوردی کشور فعالیت می کنند واین تشکیلات وظیفه رهبری و راهنمایی کوه نوردان را به عهده دارند  وباید حوادث را بررسی و راه کار مناسب ارایه دهند ولی باکمال تعجب می بینیم که درقبال این حوادث چنان سکوتی بر فضای فدراسیون و هیات و انجمن سایه افکنده که پنداری در زیر خروارها برف ناشی از چند بهمن سهمگین ، آرمیده اند و امدادرسی هم نیست .  در ابتدا بهت زده پرسشی ذهنمان را مشغول می کند که چرا سکوت ؟ بیشتر که دقت می کنیم جواب را می یابیم : تفکرخاص حاکم بر این تشکیلات !

 فدراسیون و هیات تهران ، کوه نوردی را ماجراجویی ! می دانند و انجمن ، کوه نوردی را دیوانگی ! وریسک کردن های غیر منطقی ! و رییس هیات کوه نوردی شمیران آن را معشوق خطر ناکی می بیند که در صدد قتل کوه نوردان است ! و معتقد است که کوه نوردی 50درصد آموزش و 50درصد حادثه است . به نظر ما این دیدگاه در حوادث کوهستان نقش تعین کننده و اصلی را دارد . طرفداران این دیدگاه کوه نوردی را ماجراجویی و دیوانگی و ریسک کردن های غیر منطقی می دانند و در نتیجه هر نوع حادثه ای را هم طبیعی و گریز ناپذیر می پندارند و نیازی هم به بررسی حوادث نمی بینند و در صورت وارد شدن به بحث هم سعی می کنند حادثه را طبیعی جلوه داده و به نوعی ماست مالی نمایند . ماجراجویی و دیوانگی جایی است که دانش لازم وجود ندارد و یا گریز ناپذیر است . به نظرما کوه نوردی بر پایه علم و دانش استوار است یعنی هرچه دانش بیشتر شود خطر کمتر می شود . یکی از مشکلات کوه نوردی ما تقسیم بندی های قدیمی و غیر منطقی است . کوه رو و کوه پیما و کوه نورد تعاریف قدیمی است و باید تغییر کند . عنایت بفرمایید بیشتر حوادث کوهستان که منجر به فوت می شود در همین برنامه های (به زعم فدراسیون و هیات و انجمن ) کوه رویی وکوه پیمایی روی می دهد . همین حادثه اخیر که منجر به کشته شدن 9 نفر شد باتوجه به دیدگاه ایشان مگر بیشتر از یک برنامه کوه رویی بوده است ؟  کوه نوردی که تابع احساسات شده ، جان خود و دیگران را به خطر می اندازد دیگر کوه نورد نیست بلکه همان ماجراجوست که ایشان می فرمایند! نمی دانیم اصرار ایشان به اینکه کوه نوردی را دیوانگی و ماجراجویی قلمداد بفرمایید برای چیست؟ ما با ماجرا جویی شما مخالفتی نداریم ! انجمنی به نام انجمن ماجراجویان  و ... تشکیل بدهید و هر کاری دلتان خواست بکنید.دیگر چرا کوه نوردی را بدنام می کنید ؟درحادثه اخیر چه چیز پیچیده ای وجود دارد که بررسی علت آن به هفته ها فرصت نیازدارد ؟! هشت هزار متری که نبوده !! شاهد هم که به اندازه کافی وجود دارد ! و چرا باشگاه برنامه را لغو نکرده ؟ آن هم که روشن است !!

نادر ضرابیان _ گروه کوه نوردی لواسان

http://www.lavasan-mg.com

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٢۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۸۸
    پيام ها    +