عجایب جهان و فرهنگ حاکم بر کوه نوردی ایران !!

لطفا فرهنگ حاکم بر کوه نوردی ایران را به عجایب هفت گانه ی جهان اضافه کنید !! تلاش برای فتح قله ناتمام می ماند ، به قله نمی رسند ، با فاصله ای _ کم یا زیاد _ مانده تا هدف نهائی و موفقیت کامل باز می گردند ... اما خبر از صعود می دهند !! خبر از فتح نهائی و موفقیت کامل می دهند !! جشن می گیرند !! و فیلم و عکس های منتشر شده شان هم به لحاظ وضوح و کادر بندی ، چنان است که چیزی دست گیر کسی نشود !!  ضمنا " سالروزها و سالگردها " را هم فراموش نمی کنند !!  این فرهنگ حاکم بر _ بخشی از _ کوه نوردی ایران ، دولتی یا غیر دولتی ، مستقل یا  وابسته ، تیمی یا منفرد و ... نمی شناسد . فراگیر و مد روز است !! 

هیئت کوه نوردی استان تهران به تازه گی در سایت اینترنتی خود ، اطلاعیه ای را با عنوان  " اولین سالروز صعود تیم هیمالیانوردی استان تهران به قله گاشربروم دو گرامی باد "  منتشر نموده است . صعودی که بنا بر اظهارات کوه نوردان خارجی مستقر در منطقه و هم چنین مصاحبه های سرپرست تیم ، هیچ گاه به صورت کامل انجام نشده است . اما چرا هم چنان از داعیه ی صعود دست برنمی دارند و هم چنان به خودشان تبریک و خسته نباشید می گویند ؟!! پاسخ به این پرسش براستی سخت و دشوار است . همان بهتر که آن را به حساب یکی دیگر از عجایب جهان بگذاریم و گریبان خود را خلاص کنیم !!

.

در مورد این برنامه ، یادداشتی در کلاغ ها منتشر شده بود :

برنامه ی گاشربروم٢ و ابهام در صعود قله

Altitude Junkies' members Arian and Michael with the Iranians' garbage bag in CI

 

عملکرد دو تیم ایرانی ( هیئت کوه نوردی استان تهران و شهرستان سراب ) که تابستان ٨٨ برای صعود قله ی گاشربروم ٢ اقدام کردند دارای نکاتی تاریخی (!) و قابل توجه می باشد :

برای اولین بار در تاریخ برنامه ها و فعالیت های هیمالیانوردی تیم های ایرانی ، شاهد انتشار واکنش های منفی و گزارش های افشاگرانه ی کوه نوردان خارجی مستقر در منطقه ، نسبت به عملکرد  کوه نوردان کشورمان ، در سایت های معتبر و مطرح کوه نوردی جهان بودیم و از این جهت لازم است به سرپرستان این دو تیم تبریک بگوئیم !!  حیرت و شگفتی آنان از رفتار این دو تیم ایرانی را به خوبی می توانیم در گزارش های ارسالی شان ببینیم . در حالی که قله را صعود نکرده اند ... در حالی که از نزدیکی قله برگشته اند اما با این حال برای خود جشن پیروزی می گیرند :

" بار دیگر ، هیچ کس به قله واقعی نرسید، آن مرتفع ترین نقطه که از آنجا فرد تنها می تواند پایین بیاید . با وجود این ، تیم ایران در حال جشن گرفتن صعود به قله چند عضو خود بود... با نزدیک شدن عصر ایرانی ها کم کم به کمپ 1 رسیدند ، برخی از آنان بابت رسیدن به قله خوشحال بودند ( بعدا با خبر شدیم که با وجود اینکه نزدیک قله رفتند ، اما هرگز موفق به صعود به آن نشده اند) ظاهرا ایرانی ها حدود 50 متری قله  توقف کردند ، چون یال قله تیز و خطرناک بود ، و آنان طناب کافی برای تثبیت مسیری امن تا قله نداشتند ... گزارش دانیلا پرتقالی  "

رفتار ایرانی ها برای آنان غیرقابل درک می باشد و به نظرمی رسد برای اولین بار است که با چنین پدیده ای در فرهنگ کوه نوردی جهان مواجه می شوند !!  در فرهنگ کوه نوردی جهان ، بازگشت از نزدیکی قله را مترادف صعود موفقیت آمیز و فتح قله نمی دانند و از آن با صفاتی مانند   " افتخار آفرین  ،  غرورآفرین  و ... سایت هیئت تهران را ببینید "  یاد نمی کنند . نکته جالب دیگری که در این میان وجود دارد اعتراف سرپرست تیم هیئت تهران به عدم صعود قله گاشربروم ٢ است : 

"کوه نوردان ایرانی به علت وجود نقاب برفی که در اثر بارش‌های روزهای منتهی به 29 تیرماه روی قله شکل گرفته بود و نیز ورود جبهه‌ی هوای نامساعد از صعود انتهای مسیر خودداری می کنند ... وبلاگ کوه نوشت

سرپرست تیم هیئت تهران  در همان حال که به عدم صعود کوه نوردان ایرانی _ به هر دلیل ممکن _ اذعان دارد ، فکر می کند مشکل اصلی در عدد فاصله ی مانده به قله است !! و شاید بتوان با کم کردن عدد ذکر شده در گزارش های منتشره _ آن هم در سایت های معتبر کوه نوردی جهان _ بهر حال افکار عمومی کوه نوردی کشورمان را به صعود و فتح گاشربروم ٢ قانع کرد !!

" فاصله‌ی باقیمانده تا قله، بر اساس گزارش نفرات صعودکننده بسیار کمتر از 50 متر بوده است... وبلاگ کوه نوشت "

عکسی با کادر بندی کاملا حساب شده و زیرکانه !! هیچ چیز معلوم نیست !!

.

فتح قله نزد کوه نوردان سراسر جهان ، تعریف و مفهومی بسیار روشن و ساده دارد . تعریف و مفهومی که در آن هیچ گاه کمیت هایی مانند فاصله ی  ۵٠ متر مانده ... ٣٠ متر مانده ... ٢٠ متر مانده و غیره _ ضمن احترام به ارزش های خاص خود _ جایگاه نداشته و ندارد . 

تلاش سرپرست تیم هیئت تهران برای قانع کردن افکار عمومی به صعود قله ی گاشربروم ٢ را بدعتی خطرناک و غیر اخلاقی در فرهنگ کوه نوردی ایران می دانیم . وقتی بتوان با کمیت فاصله ی مانده تا قله به بازی کلامی پرداخت دیگر دور از تصور نیست که بعد از این ، برای بازگشت کوه نوردان و اتمام فعالیت هاشان از فاصله ی ٢٠٠ متری قله ... ٣٠٠ متری قله ... ۵٠٠ متری قله و غیره هم واژه ی صعود و فتح به کار گرفته شود !! 

دلیل واکنش های منفی و گزارش های افشاگرانه ی کوه نوردان خارجی مستقر در منطقه ، علیه دو تیم ایرانی در گاشربروم ، کاملا روشن است !

و البته ... حتی اگر منطق و توجیه ارائه شده برای بازگشت تیم از فلان فاصله ی مشخص را هم بپذیریم باز ... آن پرسش ساده ای که _ به صورتی کاملا اجتناب ناپذیر _ در باره ی اصالت خبر صعود تیم هیئت تهران و شهرستان سراب مطرح می شود این است که : چرا هنوز ... و با گذشت یک سال از بازگشت تیم ... هیچ عکسی و یا فیلمی از ادعاهای مطرح شده در باره آن فاصله ی مانده ی کمتر از ۵٠ متر و نقاب آخر و غیره منتشر نشده است ؟ چرا و بنا بر کدام منطق باید آن عکس دو نفره ، که در کادری کاملا بسته و فاقد هر گونه چشم اندازی گرفته شده را  به عنوان سند اثبات صعود قله و بازگشت از فاصله ی کمتر از ۵٠ متری بپذیریم ؟ چرا گواهی های صعود این دو تیم منتشر نمی شود ؟  آیا اساسا _ با توجه به گزارش کوه نوردان مستقر در منطقه و هم چنین گزارش خود سرپرست تیم هیئت مبنی بر خودداری از صعود انتهای مسیر _  به این دو تیم گواهی صعود داده اند ؟

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ روز جمعه ۱ امرداد ۱۳۸٩
    پيام ها    +