انجمن کوه نوردان : گردش در مدار آشفته گی و بی نظمی

به نظر می رسد برای شرکت کننده گان در نشست های ماهانه ی انجمن کوه نوردان  مواجهه با  بی نظمی ، بی برنامه گی و آشفته گی در جریان برگزاری جلسات ، دیگر امری معمول و عادت شده باشد . وقتی از جماعت ، صدائی بلند نمی شود و همه خاموش و منفعل می آیند و خاموش تر و منفعل تر می روند ، وقتی کسی انتقاد و اعتراضی به هیچ چیز و هیچ کس ندارد ، وقتی ... آن گاه در اجتناب ناپذیرترین و در عین حال خوش بینانه ترین تاویل فقط می توان از خو گرفتن و عادت جماعت سخن گفت . خو گرفتن و عادت به " بی نظمی ، بی برنامه گی و آشفته گی !! "   و البته چنین تاویلی ، در روزگار فعلی و جامعه ای که در آن زندگی می کنیم ، نباید چندان غیرمنتظره و عجیب باشد !!

.

یکی از بارزترین جلوه های بی نظمی ، بی برنامه گی و آشفته گی تشکیلاتی انجمن کوه نوردان را می توان در تفاوت های آشکار برنامه ی از قبل اعلام شده با برنامه ی در عمل اجرا شده  نشست های ماهانه ی این تشکل سراغ گرفت .  گزارش رسمی جلسه ی مرداد ماه انجمن در وبلاگ آرام کوه منتشر شده است . گزارشی که بنا به ماهیت خود _ یعنی همان رسمی بودن !! _ نمی تواند راوی خوب و صادقی برای بیان تمام واقعیت های آن جلسه باشد .  این که :  بخش طولانی معرفی نوربرت دوملو کوه نورد انگلیسی و توضیح کوه های کشورش با نمایش اسلاید، جزو برنامه ی اعلام شده نبود و گزارش کش دار و طولانی همراه با نمایش فیلم عملیات نجات دو دیواره نورد خراسانی در علم کوه  و مراسم کش دارتر و طولانی تر تقدیر و تشکر از مجریان و دست اندرکاران آن هم ، جزو برنامه ی اعلام شده نبود و سخنرانی طولانی عباس ثابتیان برای ارائه گزارش شرکت در یکی دیگر (!!)  از نمایشگاه ها و جشنواره های کشور فرانسه همراه با نمایش اسلاید هم ، جزو برنامه ی اعلام شده نبود و ... بالاخره این که : برای ارائه ی گزارش و نمایش فیلم پیمایش دره ی تنگ زندان توسط محمدرضا احمدیان _ که می توانست بسیار جذاب و نفس گیر باشد _ و اتفاقا (!!)‌ جزو برنامه ی از قبل اعلام شده هم بود ، فقط ٢٠ دقیقه ی پایانی ماند و نگاه های سرشار از حسرت و افسوس جوانی که لابد روزها و هفته ها برای تهیه و ارائه ی گزارش خود در چنین موقعیتی زحمت کشیده بود و ... باقی قضایا  .  بله ، و لابد باید طبیعی هم باشد _ و در زمره ی همان خو گرفته ها و عادت شده ها _ که در گزارش های رسمی از بیان این گونه واقعیت ها اثری نبینیم !!

.

در گزارش رسمی نشست مرداد ماه انجمن کوه نوردان ، یکی _ دو نکته ی ناگفته و از قلم افتاده ی دیگر هم وجود داشت . از جمله  :  پر حرفی های بیش از اندازه ، بی ربط به موضوع و در اغلب مواقع آزاردهنده ی مجری جلسه جواد نظام دوست که آشفته گی و بی برنامه گی موجود را تشدید کرده بود و هم چنین نیش و کنایه و متلک های غیر قابل تحمل او به خانواده ی محترم سامان نعمتی برای قضائی کردن روند پیگیری ها و جست وجوی حقایق مرگ فرزندشان در برنامه ی نانگاپاربات تیم باشگاه دماوند ! نمایش جواد نظام دوست  هنگام اعلام خبر تاریخ و ساعت ورود لیلا اسفندیاری که با بیان  " متهم لیلا اسفندیاری "  و این که " قرار است بعد از فرودگاه مستقیم به اوین برود " و تلاش او برای خنداندن جماعت هنگام ادای این جملات ، براستی منزجر کننده بود . طرفداری و جانبداری متعصبانه ی آدم هائی مانند جواد نظام دوست از دوستان باشگاه دماوندی اش بر کسی پوشیده نیست اما این که آیا حق دارند با استفاده از امکانات و مسئولیتی که به آنها سپرده شده ( تریبون رایگان و مجری جلسه ای عمومی بودن ) و در شرایطی که هیچ عضوی از خانواده ی محترم سامان نعمتی در جلسه حضور ندارد تا توضیحی دهد و دفاعی داشته باشد ، هر کنایه و متلکی را که می خواهند و علیه هر کسی بر زبان آورند ، سوالی ست که مدیران انجمن باید بدان پاسخ گویند . آیا هیئت مدیره ی فعلی انجمن کوه نوردان این ظرفیت را دارد که در یکی از نشست های آتی ماهانه ، زمانی را برای خانواده ی محترم سامان نعمتی در نظر بگیرد تا آنان نیز در باره ی اجبار خود برای قضائی کردن روند مسائل برنامه ی نانگاپاربات سخن بگویند و از خود در مقابل نیش و کنایه های امثال جواد نظام دوست ها دفاع کنند ؟

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٩ شهریور ۱۳۸٩
    پيام ها    +