کامنت روز

پیام فرشید داودی به ع . عزیزاللهی در وبلاگ صعود قلم :

 

جناب آقای عزیزالهی عرض سلام و ارادت


همانطور که قبلا عرض کردم این صعود هر چه نداشت یک حسن داشت و آن ظهور شما بود که هی می گفتیم شاید این شنبه بیاید شاید ... به هر حال از حضور میمون ! و مبارک را هم اضافه می کنم که سوءتفاهم نشود شما استقبال می کنم .


حتما در وبلاگ مکث طنزهایی در این خصوص صعود قلم خواندی ما سعی کردیم به نوعی با قلم طنز برخی از کجروی ها را بگیم هم به فرامرز نقد زدیم و هم به قلم هایی که چون تیزی از جیب خارج شدن . نیشی هم به خودمان زدیم که ما هم از خطا بری نیستیم . من هنوزم بر عقیده ی خودم هستم که نقد فرامرز نصیری تیز و تند بود اما از اساس با نقد ایشان مخالف نیستم به نظر اصل نقد درست بود و کار انجام شده در صعود قلم قابل نقد بود .


هر چند برخی رفتارها از بعضی دوستان دیگر جای هیچ دفاعی از اهالی صعود قلم نمی گذارد مثل آن نوشته سد ممد که دارای پسورد است و بسیار وقیحانه از هیچ توهینی نسبت به باغینی و نصیری فرو گذار نکرده بودند. من در بعضی نوشته های جدی گاهی جسارت کرده ام اما این بار کم آوردم و دیدم در این نوع جسارت ها هنوز اول راهم. هر چند شاید نوشته ایشان در پاسخ درشت گوئیهای این دو بوده باشد ولی سد ممد در جواب هر یک کلام ده کلام پاسخ داده است .


به هر حال وقتی چیزی قرار است تحت عنوان صعود رسمی قلم باشد باید حاشیه ها ی آن هم تبعیتی منطقی از آن داشته باشد . مثال رقصیدن کار بدی نیست اما اگر در مجلس عزا باشد هنجار شکنی است . بعضی از هنجارها اگر در جای خود بکار نروند هنجار شکنی محسوب می شوند . اینست که حاشیه های و جوانی و شیطنت آن صعود قلم همخوانی با عنوان صعود نداشت و من هیچ گزارشی که نشان دهنده دو کلام گفتگوی منطقی باشد ندیدم و صرفا عکس های شیطنت به چشممان آمد .


این صعود و لجاجت عده ای و کینه ورزی برای من بسیار عجیب است قرار بود آنا فراهانی فقط سرپرست صعود باشد نه سر پرست اندیشه های صعود و تعیین اتاق فکر و رهبری حرکت هایی فاقد درایت و دور اندیشی لازم و خط دهی به برخی از دوستان همچون عرفان فکری و مرتضی صالحی و آرش نقافی و هم این می شود که نامش بعنوان اولین اسم می خورد بر سر در نویسندگان وبلاگ به اصطلاح رسمی صعود قلم .

 

براستی آنا فراهانی در کدامین جایگاه قلم زدن است و تا کنون چه چیزهای ارزشمندی در زمینه نوشتار کوهی و فکری انتشار داده است که باید در چنین جایگاهی قرار گیرد؟!  وبلاگ و نوشته هایش که این را نمی گوید . وبلاگی در حد یک چت روم و شوخی و مزاح عده ای با هم . حتی در کامنتینگش هم چالش به درد بخور به ندرت یافت می شود.آنوقت ثقیل نخواهد بود چنین کسی خط دهنده و مشخص کننده صعود قلم کوهنوردها و کوهنویسهای بسیار معتبرتر در دنیای نوشتار باشد . می دانم نوشتن این چیزها دشمن تراشی است و احتمالا فرهیختگی عده ای گل می کند و مرا به ناسزا می گیرند که اگر اینطور نشد خوشحال خواهم شد یک قدم به جلو رفته ایم .


اما آنچه که می دانم آنا فراهانی مافیایی کوچک در این زمینه تعریف نموده و عده ای را با خود همراه نموده و خط دهنده فکری عده ای شده متاسفم از این موضوع . برایم سوالات زیادی مطرح است :


_ در کدامین نشست و انجمن و رای گیری عده ای شدند متولی صعود قلم ؟


_ در کدام نشست و انجمن عده ای شدن اتاق فکر صعود قلم و وبلاگ تاسیس کردند و نویسنده تعریف کردند و الان هم قرار است برنامه های آینده را در آن اعلام کنند؟


_ صلاحیت اینها در کجا مورد تایید قرار گرفته که باید مطالب را آنها ویرایش کنند و اگر صلاح دونستند پست کنند؟ با کدام منطق مطلب یکی از نویسنده های خودشان را حذف کردند؟ آیا برای خود حق وتو قائلند و شده اند شورای امنیت وبلاگ های کوه ؟


_ اصولا این وبلاگ توسط چه کس مدیریت می شود؟ آیا هر کس می تواند مطلب دیگری را حذف کند؟ چه کسی حرف آخر را در وبلاگ می زند که حق جرح و تعدیل و حذف تایید کامنت و غیره را دارد؟ بهتر نیست این شخص یا اشخاص و دامنه اختیاراتشان در همین وبلاگ تعریف شود؟


_ لوگوی کنار وبلاگ هم قرار است تاریخچه صعود قلم باشد اما شده لوگوی صعود مهرچال .


حرف ها بسیار است. اینها می توانند وبلاگ صعود قلم بزنند اما بهتر است بنویسند وبلاگ رسمی عده ای از صعود کنندگان قلم و لفظ عام آن را هم بردارند. اگر اینطور باشد عده ای دیگر هم میروند وبلاگ می زنند به اسم صعود قلم . این تشتت را چه کسی پاسخگوست؟ آنکه از بیرون می آید کدامیک را باید وبلاگ رسمی صعود قلم بداند!


مقدمه اخیر این وبلاگ هم که در نوع خود بسیار عجولانه و مبهم نوشته شده است . به نوبه خودم از نامه زیبا و دوراندیشی و درایت احسان بشیر گنجی استقبال می کنم و به او تبریک می گویم .

 

. از وبلاگ صعود قلم ( ع . عزیزاللهی )  http://sooud-e-qalam.blogfa.com

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:۱٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٤ مهر ۱۳۸٩
    پيام ها    +