نگاه روز

مردم هنوز هم برای «اخلاق» کف می زنند!

شامگاه یکشنبه ۱۴ آذر ماه ۱۳۸۹، همه ی صندلی های سالن اجتماعات خانه ی شهریاران جوان پر از مخاطب بود ... پر از مدعوین و علاقه مندانی که از راه های دور و نزدیک و در یکی از روزهای ابتدایی هفته و به رغم حال و هوای ناخوش تهران، خودشان را به این سالن رسانده بودند ... آمده بودند، تا گزارش تلاش ارزنده ی تیم خانه ی کوه نوردان تهران به قله ی  7129 متری «بارونتسه» را ببینند و بشنوند و در تشویق شایسته ی آنان سهیم باشند.

به شخصه به غیر از برگزاری مراسم سال گرد زنده یاد «مهدی اعتماد فر» - در چند سال اخیر -  این سالن را در حوزه ی برنامه های کوه نوردی، این همه پرشور و پرتعداد از نظر مخاطبین ندیده بودم! ... مراسمی که با نظم، هماهنگی و منزلت قابل توجه و در خور تحسینی نیز همراه بود.

از خود پرسیدم؛ به راستی چه چیز موجب این همه توجه و برگزاری مراسمی این چنین فاخر شده است؟!

مگر این صعود به قله ای بالای ۸۰۰۰ متر بوده و یا گشایش مسیری انجام شده که موجب این همه توجه و برگزاری مراسمی این چنین فاخر شده است؟!  

مگر این صعود با تبلیغات فراگیر و عناوین پرطمطراق یا جار و جنجال و شانتاژ رسانه ای توأم بوده که موجب این همه توجه و برگزاری مراسمی این چنین فاخر شده است؟! 

مگر در ترکیب این صعود؛ آرتیستی، چیزی بوده و یا برخی که خود را سوپرهمیالیانوردان ایران می دانند و همیشه با ژست های آنچنانی در ستون حاشیه ها بادگلو می زنند همراه بوده که موجب این همه توجه و برگزاری مراسمی این چنین فاخر شده است؟!
  
مگر پیازداغی به آن چه تا ۷۰۵۰ متری این قله رخ داد اضافه شده، سناریویی جذاب برای صعود قله نوشته شده، شعبده بازی خاصی انجام شده ... و یا مگر ضیافتی با چندین مدل غذا در فلان هتل برپا شده که موجب این همه توجه و برگزاری مراسمی این چنین فاخر شده است؟!  

مگر ... مگر ... ؟!

و پاسخی برای مگرهایم نیافتم جز این که امیدوار باشم هنوز هم تعداد زیادی از مردم سرزمین ما - به رغم همه ی بداخلاقی هایی که به آن ها روا داشته می شود -  متعهدانه و هوشمندانه به «اخلاق» و «اخلاق مداری» بها می دهند! ... هنوز هم به «صداقت» ارج می نهند! ... هنوز هم توهین به شعورشان را برنمی تابند! ... و هنوز هم از پهلوان پنبه ها - هر که می خواهد باشد، چه در قامت یک کوه نورد مستقل، چه یک عضو تیم ملی - بی زارند!

آری! ... پاسخم را یافتم! ... هنوز هستند مردمی که برایشان چند متر بالاتر و چند متر پائین تر فرقی ندارد! ... هنوز هم برایشان «اخلاق» مهم است! ... هنوز هم «صداقت» مهم است!  ... و هنوز هم برای کوه نوردیه با شرافت؛ کف و سوت می زنند، نه فقط ایستادن بر فراز قله ها به هر قیمتی!

------------------

پی نوشت:

از مردم گفتم! ... از مردمی که خیلی چیزها می گویند! ... مثلاً می گویند: برخی تشکل های مردم نهاد کوه نوردی، فقط و فقط نماینده ی یک یا دو باشگاه خاص و چند کوه نورد نورچشمی هستند که همواره از حمایت پیدا و پنهان و رویکرد کانالیزه ی آن نهاد برخوردارند!

... الله اعلم! ... راست و دروغش گردن خودشان، اما ظاهراً پر بی راه هم نمی گویند! ... مثلاً در همین گزارش برنامه ی خانه کوه نوردان که با دعوت عمومی نیز همراه بود، از هیئت مدیره ی بعضی تشکل های مردم نهاد کوه نوردی، حتی یک نفر هم رؤیت نشد! ... خب حتماً حق [جلسه!] داشتند بندگان خدا! ... و اصلاً به آنها چه مربوط؟!! ... اما آیا اگر گزارش برنامه ی یک یا دو باشگاه خاص و چند کوه نورد نورچشمی بود، آقایان بازهم حضور نداشتند؟! ... از قدیم گفته اند: تا نباشد چیزکی، مردم نگویند چیزها! ... امان از این مردم!! 

نقل از وبلاگ کوه نوشت

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:۳٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٥ آذر ۱۳۸٩
    پيام ها    +