تلنگری ...

تلنگری بر آب زدم
سازی که زمین آن را می‌شنود
آسمان آن را می‌شنود
تلنگری بر گیج گاه عشق


رعدی سخت درمی‌گیرد
پرنده مهاجر تنم بال می‌گشاید و می‌خواند
زندگی این گونه است
تلنگری بر دهان کامل ترین انسان


پایان آرامش
و یا آغاز شورش

.

شعر : کبری سعیدی

عکس : فرامرز نصیری

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:۱٧ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٧ آذر ۱۳۸٩
    پيام ها    +