در یادبود بکت

نیچه می­گوید : لذت به ابدیت و به عمق نظر دارد . در آثار بکت لذت در حد به یادآوردن خاطرات ، سخن گفتن و شمردن اعداد فرو می­کاهد و ابدیت به تکرار مکرر تجربه­های تلخ . از این­ها همه در پایان تنها صدای قدم­ها ، کلام گسیخته و صدای نفس­ها باقی می­ماند .  آثار بکت به سقوطی می­ماند که هر دم مکرر می­شود و هرگز پایان نمی­یابد ...

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ دی ۱۳۸٩
    پيام ها    +