ادبیات کوهستان : هم طناب !

هم طناب !

بنواز آهنگ صعود . تو بخوان ،

زمزمه کن نجوای حمایت را در گوش طناب .

و طناب ...

زیر دستان تو می رقصد

و آهنگ فلز می نوازد که به تو نزدیکم

در همین نزدیکی

                  زیر این طاقچه ام

بعد من نوبت توست تا برقصی با ضرب طناب .

بنوازی

و بخوانی برایم که تو در آن بالا ...

می توانی به دلم تکیه کنی

بروی یک طول دگر ...

 

هم طناب !

تو بخوان ! بین ما سنگ ، فلز ، نور ، طناب می رقصد .

.

سارا عدالتیان ( وبلاگ sea cave )

http://seacave.blogfa.com/post-24.aspx

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۸ بهمن ۱۳۸٩
    پيام ها    +