استقبال از اولین نشست انجمن کوه نوردان در سال جدید

انجمن کوه نوردان اولین نشست ماهانه ی خود در سال جدید را روز چهارشنبه ٣١ فروردین در محل سالن شهریاران جوان برگزار نمود . جلسه ای که از کمیت ( تعداد افراد شرکت کننده ) و کیفیت ( موضوعات مطرح شده  ) قابل توجهی برخوردار بود .

.

در ابتدا ، برخلاف اعلام قبلی و منتشر شده در سایت انجمن ، نشانی از ارائه ی اخبار کوه نوردی و گزارش هیئت مدیره نبود .  ظاهرا در غیبت عباس ثابتیان در تمام تشکیلات انجمن کوه نوردان کسی وجود ندارد که بتواند از عهده ی کار ساده ای مانند ارائه ی اخبار برآید !!  و خب ، رئیس که نباشد گزارش هیئت مدیره هم خود به خود منتفی است دیگر !! و اصلا چه اهمیتی دارد ؟ مگر کسی پیدا می شود که بخواهد بعدا  از ما بپرسد : " آقایان و خانم های مدیر ، چرا برای آنچه اعلام می کنید ارزشی قائل نیستید ؟! " لااقل بابت تغییر در برنامه از شرکت کننده گان در جلسه عذرخواهی کنید که این یعنی : احترام به افکار عمومی ! و ...

 

و جلسه از همان ابتدا با گزارش مریم ساعی پارسا آغاز شد . گزارشی از یک تلاش ناتمام بر روی قله ی آمادابلام به ارتفاع ۶٨١٢ متر در هیمالیا . مریم ساعی نشان داد که از آرامش و تسلط خوبی برای ارئه گزارش در یک جلسه ی پرجمعیت برخوردار است . بیان ساده و صمیمانه ی او ( به دور از خود نمایی و بزرگ نمایی های کاذب و البته رایج !!‌ )  موجب گردید طولانی بودن زمان گزارش و نمایش عکس ها و فیلم هایش به هیچ عنوان خسته کننده و آزار دهنده نباشد . نمونه ای از یک گزارش خوب و جذاب . به خصوص در بخش انتهایی که یادبودی از درگذشته گان برنامه های کوه را همراه با نام و تصویر آنان عرضه کرد .

سپس نوبت به گرامی داشت یاد و خاطره ی جلیل کتیبه ای رسید که با نمایش فیلم مستند جلیل کوه نوردی ایران ساخته ی رضا نظام دوست همراه بود . فیلمی ارزشمند و بسیار تاثیرگذار . در این فیلم کتیبه ای از زندگی ، خاطرات و کوه هایش می گوید و ... در صحنه هایی از فیلم او را می بینیم که با وجود وضعیت بسیار دشواری که دارد ( پای قطع شده ، عصاهای زیر بغل و کهولت سن ) چگونه با آمیزه ای از وفاداری و عشق و مهربانی به مراقبت و پرستاری از همسر بیمارش مشغول است . برای کسانی که این فیلم خوب رضا نظام دوست را دیده اند ، جنبه های تکان دهنده ی این تصاویر به آسانی فراموش نخواهد شد . 

.

و جلسه با ادای احترام به تعدادی از بزرگان و پیش کسوتان دهه های سی و چهل  کوه نوردی ایران  پایان یافت . پایانی درخور و شایسته برای شبی پرشور و بسیار خاطره انگیز  . باید به مدیران فعلی انجمن کوه نوردان تبریک و خسته نباشید گفت !

.

پی نوشت :

جواد نظام دوست هم چنان نمی تواند مجری خوبی برای چنین جلساتی باشد . از پرحرفی های خسته کننده ی او که بگذریم کنار آمدن با شوخی های سبک ، مبتذل و از فرط تکرار ، آزاردهنده ی او نسبت به موضوع زنان ، براستی سخت است . 

_ انجمن کوه نوردان برای اولین بار در تاریخ بیش از یک دهه فعالیت خود ، اکثریتی قاطع از کوه نوردان و شخصیت های مستقل را در هیئت مدیره ی خود شاهد است  . به نظر می رسد این هیئت مدیره می تواند در مسیر بازسازی چهره ی مخدوش شده و اعتماد از دست رفته ی حاصل از دو دوره مدیریت ناسالم عباس محمدی _ که این تشکل را به جولان گاه باج خواهی یکی از باشگاه های بزرگ تهرانی تبدیل کرده بود _  و ارتقا جایگاه انجمن به آن چه شایسته اش در کوه نوردی ایران است گام های بلند و موثری را بردارد . این هیئت مدیره به زمان و حمایت نیاز دارد . از آنان حمایت کنیم .

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:٤٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۳٩٠
    پيام ها    +