مراسم روز جهانی کوهستان !

در ژانویه سال ۲۰۰۳ مجمع عمومی سازمان ملل٬ روز ۱۱ دسامبر برابر با ۲۰ آذر را به عنوان روز جهانی کوهستان تعیین نمود و سازمان خواروبار و کشاورزی ( فائو ) ٬ هماهنگ کننده  این روز در سطح جهان ٬ از کشورهای کوهستانی دعوت کرد تا با اقداماتی نظیر برگزاری نشست ٬ انتشار ویژه نامه ٬ اعلام از طریق رسانه ها و ... در بزرگداشت این روز بکوشند . این سازمان هر سال برای این روز یک موضوع یا شعار تعیین می کند . موضوع روز جهانی کوهستان درسال ۲۰۰۶ مدیریت تنوع زیستی کوهستان برای زندگی بهتر می باشد.

طی دو سال اخیر ٬ توجه جدی و بزرگداشت روز جهانی کوهستان در کشور ما ٬ به دلیل بی برنامه گی و ناتوانی تشکیلاتی ـ و البته شاید اعتقادی ! ـ متولی دولتی کوه نوردی ( فدراسیون ) ٬ توسط انجمن کوه نوردان و باشگاه آرارات صورت گرفته است . برگزاری مراسم امسال ٬ روز دوشنبه ۲۰ آذر در باشگاه آرارات ٬ بار دیگر شایستگی و لیاقت جامعه ارامنه را در کوه نوردی ایران تائید کرد .

 

 

 

 

 

 

 

مراسم در ساعت ۱۹ و با قرائت پیام خوش آمد گویی باشگاه آرارات توسط سورن ستپانیان آغاز گردید و سپس عباس محمدی طی سخنانی به نشانه های یک جامعه مدنی در بهبود محیط های کوهستانی و نقش محیط زیست در کیفیت زندگی معاصر اشاره کرد . او با شعار حفاظت کوه ها ٬ نگهبانی از زندگی ست ! به صحبت های خود پایان داد .

 

 

 

 

 

 

 

 

سخنران بعدی اسماعیل کهرم بود که توسط سورن به عنوان قاری سخن روز به حضار معرفی گردید . این استاد دانشگاه با هر زحمتی بود در صحبت های پراکنده ـ و کم و بیش بی ربط ! ـ خود توانست داستان کشتی نوح را با مدیریت تنوع زیستی پیوند بزند !! ایجاد تعادل و یک پیوند منطقی میان موضوعات و مسائل مطرح شده در سخنرانی کهرم به راستی سخت و دشوار بود . روایت کشدار او از کشتی نوح در ادامه به نیروی هوایی ٬ کوه خواجه ٬ سیاست های ضد توریسمی ارتش ( با تروریسم اشتباه نشود!!) ٬ لگد مال شدن خاک ها ٬ قلعه بابک و ... ختم شد . سپس پیام فــائــــو در توضیح اهداف و مسیر اقدامات در روز جهانی کوهستان توسط پارا جهانی خوانده شد . 

  

 

 

 

 

 

 

تکنوازی پیانو توسط اربه کا آشوتیان و اجرای قطعاتی از موسیقی کلاسیک ٬ برای پرهیز از فضای خشک و رسمی مراسم لازم بود ! اربه کا قطعاتی از آرنو باباجانیان و همچنین یکی از زیباترین و فراموش نشدنی ترین نوکتورن های شوپن ( شماره ۲۰ ) را برای حضار اجرا کرد .

 

 

 

 

 

 

 

درقسمت بعدی مراسم ٬ ابــــــــــراهیم بابایی پــــشت تریبون قرار گرفت و با جمله ی : می خواهم موضوع سوال برانگیزی را برای شما مطرح کنم !  کنجکاوی و انتظار شنوندگان را چند برابر کرد و سپس با بیان اینکه : آیا وقت آن شده است که یک نهاد مستقل و غیر انتفاعی متشکل از پیش کسوتان بوجود آید ؟... نشان داد که بزرگ نمایی و استفاده اغراق آمیز از کلمات نزد افراد این نسل ٬ پدیده ای عادی بشمار می آید ! سوال او از موضوعی تکراری و بارها شنیده شده در کوه نوردی ایران حکایت می کرد ! و سپس نوبت به نمایش فیلمی از تشییع و خاک سپاری فیلیکس مناساکانیان مربی و کوه نورد فنی ایران ٬ که مرداد سال ۱۳۳۳ در حادثه سقوط در منطقه ی علم کوه کشته شد ٬  رسید که نمایش این فیلم کوتاه اما بشدت تاثیر گذار یکی از بهترین و جالب ترین بخش های مراسم بود . 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

و باز هم موسیقی کلاسیک . اجرای سوئیت برای فلوت و پیانو . اربه کا آشوتیان ( پیانو ) و مریم گلزاریان ( فلوت )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در پایان مراسم از داود محمدی دعوت شد که متن پیام کاظم گیلانپور را برای حاضرین بخواند . محمدی که به نظر می رسید مدتهاست تریبونی برای سخنرانی نیافته است ٬ فرصت را غنیمت شمرد و بجای قرائت پیام این شخصیت برجسته و قابل احترام کوه نوردی ایران ٬ به بیان دیدگاه ها و نظرات آشفته خود پرداخت : ... توسعه فرهنگ لازم است . وقتی یک نفر کمتر به هیمالیا برود هزینه آن تامین خواهد شد !! ...

این مراسم ٬ که در مجموع با کیفیتی خوب و انضباطی در خور تحسین برگزار گردید ٬ در ساعت ۲۱ خاتمه یافت . 

 

.................................................................

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱:٥٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٦ آذر ۱۳۸٥
    پيام ها    +