شب یلدا ؛ آیینی از تمدن كهن ايران !

شب چله، اولین شب زمستان و بلندترين شب سال است، صدها سال است که ايرانيان بر اساس آیینی باستانی این شب که شب تولد نور و خورشيد است را جشن می گيرند.

از فردای شب یلدا، به مرور روزها طولانی‌تر می‌شود. و نور بر تاريکی غالب می‌آيد و دوره ظلمت و تاریکی پايان می گيرد. همه چيز در کار منقلب شدن است و اين آغاز "انقلاب زمستانی" است، در برابر "انقلاب تابستانی" که از اول تير آغاز می شود.

شب يلدا یا شب چلّه، از جشن‌های شبانه ايرانيان، تنها جشنی که هنوز بین بسیاری از ایرانیان طرفدار دارد، ديگر جشن‌های شبانه مانند جشن سده و تیرگان یا فراموش شده‌اند یا تنها در برخی از نقاط ایران برگزار می‌شود.

در گاه‌شماری ايرانيان، شب و روز و ماه و سال چنان به دقت اندازه گيری شده بوده است که هنوز هم در زمان پيشرفت علوم، حيرت آدمی را بر می انگيزد. همانگونه که شب يلدا، طولانی ترين شب سال است، نوروز در "اعتدال بهاری"، - در برابر اعتدال پاييزی که از اول مهر آغاز می شود - جشن برابری شب و روز است. در آن روز که روز نو می خوانند، شب با روز برابر می شود.

در سنت های ايرانی شب يلدا، شب اول خلقت و آغاز آفرينش است. اين احتمالاً از آنجا می آيد که مردمان دوران های باستانی از ابتدای زمستان، تغيير طبيعت و طولانی شدن روز و غلبه نور بر تاريکی را به چشم خود مشاهده می کردند، و لابد پس از سالها ممارست يافتن آن شب و آن روز برای آنها ميسر شده است.

منبع : پرشين ژئو

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:٢۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٩ آذر ۱۳۸٥
    پيام ها    +