در لحظه

من به تنهایی باغ

بعد یک خواب زمستانى می‌اندیشم

و به گل‌های فرو خفته به دامان سکوت.

 

من به یک کوچه‌ی گیج

گیج از عطر اقاقی‌ها می‌اندیشم

و به یک زمزمه‌ی عابر مست.

 

من به تنهایی خویش

و به تنهایی باغ

و به یک معجزه می‌اندیشم.

.

عکس: فرامرز نصیری

.

.

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:۱۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٠ آذر ۱۳٩٠
    پيام ها    +