Surrealism

در اوایل دهه بیست قرن گذشته، عده ای هنرمند از شاعر گرفته تا نقاش و مجسمه ساز و فیلم‌ساز در پاریس گرد هم آمدند و بیانیه ای را تحت عنوان بیانیه سوررئالیستی به رهبری شاعری به نام آندره برتون انتشار دادند. بدون شک این جنبش بیش از همه مدیون آندره برتون است که نام آن را از دوست شاعرش گیوم آپولینر وام گرفته است. کسی که نمایشنامه اشThe Breasts of Tiresias را یک درام سوررئالیستی خوانده بود. ذهنی گرایی و توجه به ضمیر ناخودآگاه و پنهان مهم‌ترین ویژگی سوررئالیست ها در تمام شاخه‌های هنری از ادبیات گرفته تا نقاشی و سینما بود. آندره برتون سخن‌گوی جنبش در بیانیه 1925 آن را چنین معرفی کرد: " سوررئالیسم یک وسیله جدید بیانی نیست... سوررئالیسم وسیله آزادی کامل ذهن است... سوررئالیسم یک فرم شاعرانه نیست بلکه فریاد ذهنی است که به سمت خودش برمی‌گردد... " سوررئالیست ها به ارزش ها و اخلاقیات جامعه بورژوایی حمله کردند، در واکنش به جنگ و نابودی دسته جمعی، علیه میهن پرستی، ناسیونالیسم و استعمار شوریدند و از شورش‌های مردمی در کشورهای مستعمره علیه فرهنگ غربی حمایت کردند...

.

.

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٠ آذر ۱۳٩٠
    پيام ها    +