رامین شجاعی و توسل به روش های ناسالم

در بخش نظرات خواننده‌گان پست‌های مربوط به برنامه‌ی برودپیک 88 آرشی‌ها ، رامین شجاعی در تعریف یک مسیر کامل و مستقل ، چندین بار به ویژه‌گی "رسیدن به مسیر عادی" اشاره دارد و در قسمت‌هایی اساسا یک مسیر کامل و مستقل را "چون" و " به واسطه اینکه " به "مسیر عادی" منتهی شده است از یک مسیر ناتمام متمایز می کند :


1_ مسیر سال 88 به واسطه اینکه به "مسیر عادی" منتهی شد ... یک مسیر کامل تلقی می شود. (رامین شجاعی)

2_ مسیر سزن بر روی کی دو ...که در ارتفاع 8000 متری با "مسیر عادی" تلاقی پیدا می کند. (رامین شجاعی)

3_ مسیر روس ها بر روی برودپیک در ارتفاع 7400 متر به "مسیر عادی" منتهی می شود. (رامین شجاعی)

4_ هدف برای یک مسیر جدید رساندن آن به جایی است که از نظر تئوری صعود بعد از آن تا قله قابل انجام باشد. همانطور که گفتم مسیر سزن هم به قله نمی رسد ولی یک مسیر مستقل است چون به "مسیر عادی" رسیده است . (رامین شجاعی)

 

و زمانی که وبلاگ کلاغ‌ها در باره‌ی تئوری‌ها و پاره‌ای تعاریف و معیارهای رامین شجاعی (از جمله : قسمت بندی و یا رسیدن به مسیر عادی و ...طبق گفته های خودش ) برای تمایز یک مسیر مستقل و کامل از یک مسیر ناتمام و اینکه چرا نمی توانیم تلاش و مسیر فرانسوی‌ها را کامل و مستقل بدانیم، پرسش‌هایی را به شرح زیر مطرح می‌کند : 

رامین شجاعی از بازماندن و ناتمام ماندن برنامه‌ی فرانسوی‌ها سخن می گوید در حالی که بازماندن و اعتراف به پروسه‌ای ناتمام ، به مثابه‌ی واقعیت‌هایی انکارناپذیر ، در گزارش فنی او از برنامه‌ی آرش نیز وجود دارد :" من چنین توانی در تیم‌مان نمی‌دیدم ... نشانه‌هایی از خسته‌گی روحی و جسمی در بیشتر اعضا ... تقریبا همه‌گی به اینکه قادر نخواهیم بود قسمت دوم را تمام کنیم متفق‌القول بودیم ... رامین شجاعی _گزارش فنی " اگر برنامه ی فرانسوی‌ها ناتمام بوده ، برنامه‌ی آرشی‌ها هم ناتمام بوده است بنابراین تمایز و یا برتری تیم آرش برای تملک نام مسیر را در کجا باید جست‌و‌جو کرد؟ در تئوری " قسمت بندی" مسیر کلی تا قله ، آن‌گونه که رامین شجاعی استدلال می‌کند؟ حتی با توجه به قسمت‌بندی مسیر ، چرا باید انتهای مسیر را ادعای آرشی‌ها (گنبدبرفی) بدانیم و مثلا برای تیم فرانسوی ، آن برج سنگی _ و دقیقا مطابق تئوری شجاعی _ انتهای قسمت اول برنامه‌شان تعریف نشود؟ چه معیاری در میان وجود دارد؟ رسیدن به مسیر عادی ... رامین شجاعی ؟ اگر کوه مورد نظر ما دارای هیچ سابقه‌ی صعودی نبود و در نتیجه چیزی به نام " رسیدن به مسیر عادی" برای آن وجود نداشت، تکلیف تئوری‌های ما برای تملک نام مسیر چه می‌‌شود و برای تعریف انتهای مسیر در هر قسمت تا رسیدن به قله ، مبنا و معیارمان چه چیز خواهد بود؟

آن‌وقت از سوی رامین شجاعی و در آخرین پست وبلاگ داستان کوه ، به شکلی حیرت‌انگیز و البته تا حدودی نیز خنده‌دار ، متهم به روش غیر اخلاقی تحریف می شود !! واقعا موضوع چیست؟ آیا توسل به تهمت زدن ، بهتر و راحت‌تر از پاسخ دادن به پرسش های مطرح شده است ؟!

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۸ دی ۱۳٩٠
    پيام ها    +