هنگام عصر...

چه ن جوانه به ره و مه غریب ئه چی زه رده ئه دا لیت
پرشنگی خشه ی ئه بلق ئه کا دوری به ری ریت

 شه ریانه شه مال په نجه له سه ر ره نگی گه ش و ئال
ئیواره یه وا هه لگره سا کوزه یی تازه

 

×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

چقدر زیباست هنگام عصر که نور آفتاب بهت خورده

و تلالو رنگارنگ پولک های روی پیراهنت

 باد شمال با دستاش سرخی گونه هات رو نوازش می کنه

عصر شده کوزه آبت رو بردار


 

عکس: فرامرز نصیری (کردستان)

 

تقدیم به رامیار عزیز با دوستی و احترام

.

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۳ بهمن ۱۳٩٠
    پيام ها    +