لیلی رهنما و کافه کوه بهمن ماه

روزها بی‌وقفه می‌آیند و  پاسی از شب فرا می‌رسد و فردایی دیگر و تا سر بجنبانی هفته می‌شود به چهار که  وای: می‌بینی یک ماه شده است و  آخرین پنج‌شنبه بهمن هم بی‌صدا آمده و دل هوس کافه‌ای دگر کرده... در آن بالا  و خنکای کوهستان  چه می‌چسبد یک پیاله چای که با دوست بنوشی... و  دلتنگ دیداری شوی از جنس محبت و خنده‌ای که بر لب‌ها نقش می‌بندد.

گاهی خوب است ما آدم بزرگ‌ها مثل کودکان وقتی سر حوادث روزگاری که بسان اسباب بازی های زندگی هستند: پنجه در پنجه ی هم می‌اندازیم و قهر می‌کنیم تا روز قیامت!! خیلی زود برایمان قیامت شود و آشتی شویم.

اصلا کافه کوه برای همین آمده است تا قهر قهر هایمان آشتی شود، بسان معجزه‌ای مجازی که حقیقی می‌شود  فقط با یک استکان چای که رد بخارش میانمان رقص‌کنان بالا می‌رود و محو می‌شود و بوی خوش چای را به مشام می‌رساند.

کافه کوه می‌خواهد پی بریزد و اثبات کند تعمیق دوستی‌ها را که بهره گیرد از آن گذر عمری که روز شب نشده ماهش می‌آید و حیف که این گذر عمر بر کینه‌ها استوار بماند و ندانیم که می‌شود به هر بهانه‌ای شادی‌ها را قسمت کرد.  

به رسم همه کافه‌ها یکدیگر را می‌بینیم... آشنا می‌شویم با هم... می‌پرسیم از حال و روز این چند وقته ... و می‌نشینیم دور هم به هم‌اندیشی، اینبار هم‌اندیشی‌مان درباب دو موضوع خواهد بود:

کافه کوه می‌گوید دو موضوع است که هم‌اندیشی درباب آنها ما را به نتایج شگفتی خواهد رساند:

تفاوت کوه‌نوردان وبلاگ‌نویس و کوه‌نوردان وبلاگ‌ننویس! 

و

موضوع دوم را خود کافه کوه در دیداری حقیقی و دور از کیبورد و مانیتور خواهد گفت.

کافه کوه می‌رود  دومین ماه تولدش را به شادی بنشیند، کودکی نوپا که قرار است مادران و پدرانی چون ما دستش بگیریم و پابه پا ببریمش... تا رشد کند این ایده و رشد دهد افکارمان را.

پنجشنبه 27 بهمنُ کافه محمد تهرانی ُ ساعت 14 : کافه کوه منتظر است .

 

لیلی رهنما در وبلاگ مکث  http://www.maakss.blogfa.com

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:۱٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩٠
    پيام ها    +