خطر در کمین کوه نوردان توچال

استانداردهای سیستمی تا چه اندازه در ایران شناخته شده‌اند؟ سالانه هزاران نفر از مردم پایتخت و دیگر شهرها برای کوه نوردی و لذت بردن از فضای کوهستان به منطقه توچال می‌روند. منطقه‌ای که با وجود داشتن جذابیتهای فراوان تفریحی و ورزشی می‌تواند در عین حال مرگبار هم باشد.

شاید در نگاه اول استانداردها ققط مربوط به کالاها و خدمات باشند، اما امروزه استانداردها به مفاهیمی بسیار عمیق و در عین حال کلی تبدیل شده‌اند. استانداردهای سیستمی امروزه به سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیران خط می‌دهند که یک سیستم استاندارد مثل مدرسه، دانشگاه، پارک، مجموعه ورزشی و غیره چطور باید باشد تا بیشترین میزان مطلوبیت را برای استفاده‌کنندگان از آن فراهم کند.

منطقه توچال هم از جمله یکی از همین سیستم ها بوده که به نظر می‌رسد در موارد زیادی مشکلات استانداردی دارد. در حال حاضر کمتر نظارتی روی افرادی که در توچال اقدام به کوه‌نوردی می‌کنند، وجود دارد که در صورت وقوع هر اتفاقی جان افراد بی‌تجربه و فاقد تجهیزات بیش از همیشه به خطر می‌افتد.

در قسمت های زیادی از منطقه توچال به ویژه در ارتفاعات امکان برقراری تماس تلفنی با دیگران وجود ندارد که در صورت وقوع هر سانحه‌ای فرد آسیب دیده عملا امکان برقراری ارتباط با دنیای خارج نخواهد داشت. در صورت وقوع هر سانحه‌ای معلوم نیست که بالگرد امداد و نجاتی در کار باشد و اگر هم باشد معلوم نیست که به موقع به داد شما برسد.

اگر کوه نوردی در شب دچار سانحه شود، واقعا مشخص نیست بتواند تا صبح زنده بماند، چرا که عملا امکانات استانداردی در زمینه نجات افراد در شب توچال وجود ندارد. در مجموع می‌توان گفت که بسیاری از امکانات و تجهیزاتی استانداردی که باید در هر منطقه کوه‌نوردی و کوهستانی وجود داشته باشد، در منطقه توچال خبری از آنها نیست.

مسلم بیات - مدیرکل استاندارد و تحقیقات صنعتی تهران، در این باره گفت: ‌در ایران بیشتر به استانداردهای کالا و خدمات توجه شده و توجه چندانی به استانداردهای سیستمی نشده است. استانداردهای سیستمی متشکل از استانداردهای اجزای کوچکتر می‌شوند و به همین دلیل استانداردهای سیستمی بسیار پیچیده هستند.

وی افزود: به عنوان مثال استاندارد مدرسه یک استاندارد سیستمی است. باید مشخص باشد که یک مدرسه استاندارد چه تعداد دانش‌آموز و معلم باید داشته باشد. تعداد صندلی‌های آن چقدر باشند. حتی ارتفاع صندلی‌های آن چقدر باشند و جهت تابش نور به شاخص اتاق مدارس چقدر باشد. وی گفت: برای اماکنی مانند توچال روش های اجرایی و دستورالعمل های کاری وجود دارد که مسئولان مربوطه باید این دستورات را به دقت اجرا کنند.  به گفته وی، شهرداری و تربیت بدنی بیشترین مسئولیت را در ارتباط با استاندارد منطقه توچال داشته و اداره استاندارد عمدتا در مورد استاندارد تجهیزاتی مانند تله ‌کابین کار می‌کند. بیات تاکید کرد: از نظر کارشناسی هم باید همه افرادی که قصد کوه نوردی در توچال را دارند، به حداقل تجهیزات مربوطه مجهز باشند و همچنین با اصول اولیه امداد و نجات خود و اطرافیانشان آشنا باشند.

به هر حال منطقه کوهستانی توچال با همه جذابیت هایش و با وجود همه امکانات استانداردی که ندارد، همچنان سالانه پذیرای هزاران نفر است. در این بین باید دید مسئولان مربوطه چه زمانی به این فکر می‌افتند تا با تصمیم‌گیری درست سایه مرگ را از سر توچال کنار بزنند.

ایسنا

.

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۳:٢٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٧ اسفند ۱۳٩٠
    پيام ها    +