آقای فدراسیون کوه نوردی! آقای انجمن کوه نوردان! با شما هستیم!

بهار کوه‌نوردی ایران در هیمالیا خیلی زود به سوگ نشست . خبر کوتاه بود: جعفر ناصری در اثر حادثه‌ی تلخ سقوط جان خود را از دست داد! چرا برای این گونه حوادث و اتفاقات تراژیک  در کوه‌نوردی ما پایانی وجود ندارد؟ آیا جست و جوی دلایل و ریشه‌های این حادثه باردیگر ما را به حاکمیت فرهنگ و تفکر مصیبت بار " صعود قله تحت هر شرایطی و به هر قیمت ممکن " خواهد رساند؟  برای نزدیکی و شباهت‌های  حادثه‌ی سقوط و مرگ جعفر ناصری با حادثه ی سقوط و مرگ دکتر بهالو و با حادثه‌ی سقوط و مرگ لیلا اسفندیاری چه جوابی داریم؟  چرا کوه‌نوردان ما در فعالیت‌های جدی خود به " ضرورت مدیریت صحیح و عاقلانه انرژی  و زمان " توجه و علاقه ای نشان نمی‌دهند؟  چرا باید در این حادثه‌ی اخیر ، زمان رسیدن به قله ساعت 18 و سپس تحمل پیامدهای آن یعنی تاریکی شب، دید کم ، هوای دگرگون شده و نامساعد باشد؟ آیا پاسخ این است که برای اغلب کوه نوردان ایرانی در هیمالیا فقط یک فرصت وجود دارد ؟ فرصتی که در تمام طول زنده‌گی‌شان ممکن است دیگر تکرار نشود و فکر می کنند باید به هرشکل و به هر قیمت ممکن از آن استفاده کنند؟

کوه نوردی ایران تا چه زمانی و تا کجا باید این فرهنگ و تفکر مصیبت بار و این میراث شوم را بر شانه های خسته و دردمند خود تاب بیاورد؟

آقای فدراسیون کوه‌نوردی! آقای انجمن کوه‌نوردان! چرا اراده‌ای جدی برای "نقد و بررسی حوادث کوه" از طرف شما مشاهده نمی‌شود؟ چرا در نگاه و تفکر شما، تحلیل و ریشه یابی مرگ کوه‌نوردان ما در حوادث پیاپی و همه ساله و مشابه ، به اندازه‌ی  انجام صعودهای مناسبتی پرهزینه (فدراسیون) و یا پروژه‌های تبلیغی و نمایشی مبادله‌ی کوه‌نورد با آلپاین کلاب امریکا (انجمن) ، از اهمیت و ضرورتی جدی و قابل اعتنا برخوردار نیست؟

آقای فدراسیون کوه‌نوردی! آقای انجمن کوه‌نوردان!  با شما هستیم !

 

 -------------------------------------------------------------------------

 

 حادثه‌ی تلخ سقوط در "ماناسلو"!

 

 "امید آمحمدی" یکی از 3 کوه‌نورد ایرانی که به صورت مستقل در صعود اخیر به "ماناسلو" حضور داشته است، پس از بازگشت به کمپ اصلی این قله، طی تماسی از بروز حادثه‌ برای همنورد خود "جعفر ناصری" خبر داد. وی اظهار داشت: روز پنج‌شنبه 21 اردیبهشت، براساس پیش‌بینی هوای مناسب اقدام به صعود قله نمودیم و در ساعت 18 موفق به صعود قله شدیم ؛ اما در مسیر بازگشت که در شرایط تاریکی شب، دید کم و هوای دگرگون‌شده و نامساعد انجام گرفت، متأسفانه "جعفر ناصری" به صورت ناگهانی در شیبی تند سقوط کرد و  جست‌وجوهای اولیه‌ی ما در منطقه‌ی سقوط بی نتیجه ماند.

وی تصریح کرد: ما به دلیل دید کم و شرایط نامساعد جوی مجبور به بیواک (شب‌مانی) در حدود ارتفاع 8000 متری شدیم."امید آمحمدی" با اشاره به این‌که به دلیل تمام شدن شارژ تلفن‌های ماهواره‌ای امکان تماس فراهم نبود، روز بعد نیز به جست‌وجو ادامه دادیم که بازهم بی‌نتیجه بود و در نهایت تصمیم به بازگشت گرفتیم. ضمن این‌که در ارتفاع 7500 با یک تیم مشترک ایتالیایی و کانادایی برخورد کردیم که به سمت قله در حرکت بود و به آنها موضوع حادثه و مختصات محل سقوط را ارائه کردیم. وی و دیگر همنوردش "حسین صالحی" دیشب را در کمپ 3 به ارتفاع 7300 متری سپری می‌کنند و حوالی ظهر امروز به کمپ اصلی بازگشته‌اند.

"امید آمحمدی" در مورد خبر ارسالی تیم مشترک ایتالیا و کانادا که دو نفر از آنان نیز موفق به صعود قله "ماناسلو" شدند؛ افزود: سایر نفرات این تیم مشترک بر اساس مختصات ارائه شده، ضمن فرود تا بخشی از مسیر سقوط  و جست و جوی محل؛ متأسفانه اثری از فرد حادثه دیده مشاهده نکردند. ضمن این که بر اساس ارتباط برقرار شده با شرکت نپالی طرف قرارداد؛ هم اکنون به دلیل ارتفاع بروز  حادثه و شرایط نامساعد جوی؛ امکان جست و جوی هوایی و یا از طریق شرپاها وجود ندارد. "جعفرناصری" متولد 1356 و اهل تهران بوده و در کارنامه‌ی خود صعود به قله "موستاق آتا" به صورت مستقل و صعود به قله ی "نان" در  قالب تیم هیئت استان تهران را داشته است .

 

نقل از وبلاگ کوه نوشت : http://koohnevesht.blogfa.com

 

عکس از وبلاگ آیاز

 

  

. 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٠٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩۱
    پيام ها    +