سبزه ی زنده گی ...

من می‌گویم که قانون بی‌ترحم هنر این است که انسان‌ها بمیرند و خود ما هم با چشیدن همه‌ی رنج‌ها بمیریم تا نه سبزه‌ی فراموشی که سبزه‌ی زنده‌گی جاوید بروید ، سبزه‌ی انبوه آثار بارآور که نسل‌ها و نسل‌ها می‌آیند و شادمانه ، بدون غم آنانی که زیرش خفته‌اند ، بر آن به "چاشت روی سبزه" می‌نشینند.

 

متن: مارسل پروست (کتاب زمان بازیافته)

نقاشی: Édouard Manet

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:٤٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٩ تیر ۱۳٩۱
    پيام ها    +