دالان كوه و كشته شدن دو دانشجوی كوهنورد

سحر قهرمانی و احسان يوسفی دو دانشجوی کوهنورد و از اعضای تيم مشترک دانشجويان دانشگاه خواجه نصير الدين طوسی تهران و دانشگاه صنعتی اصفهان ظهر پنج شنبه ۲۹/۱۱/۸۳ پس از صعود قله دالان کوه و در مسير بازگشت  دچار لغزش شده با سقوط به دره ای ۵۰ متری جان خود را از دست دادند . به گفته يکی از اعضای گروه : ... سه ساعته قله را فتح کرديم و هنگام بازگشت در محل حادثه جلودار گروه اعلام خطر کرد و از بقيه خواست که روی زمين بنشينند . سحر به علت لغزندگی تعادل اش را از دست داد و داخل دره سقوط کرد . احسان نيز که مسئول گروه بود خواست برای کمک به سحر داخل دره برود که او نيز تعادل خود را از دست داد و به پايين سقوط کرد ...

روزنامه شرق ۳/۱۲/۸۳

لينک اين خبر در وبلاگ نوپتسه آورده شده است .

 

کلاغ ها : حسين رضايی مسئول روابط عمومی فدراسيون کوهنوردی ايران در وبلاگ خود و پيرامون اين حادثه ، علت را بی توجهی كوهنوردان به هشدارهای فدراسيون در شرايط نامناسب جوی اعلام كرده و سپس نوشته است : ... برای اينكه كمتر شاهد چنين حوادث تاسف باری باشيم چه بايد كرد ؟ نقش گروه ها ، باشگاه ها و خود كوهنوردان چيست ؟

شاعر بزرگواری سال ها پيش گفته بود : ... روزگار غريبی ست نازنين ! و ما حالا بايد به آن اضافه كنيم  : ... و ضمنا سرشار از عجايب باور نكردنی ! اينكه مسئول روابط عمومی فدراسيون با زيركی و آگاهانه فراموش (!) كرده است بپرسد : نقش فدراسيون چيست ؟  به نظرم بايد از جمله عجايب باور نكردنی  اين روزگار غريب شمرده شود ! يعنی واقعا شما را آنجا ( فدراسيون ) جمع كرده اند و به شما حقوق می دهند كه فقط هشدار ـ يا شعار ـ دهيد ؟ شما هيچ نقش و مسئوليت ديگری را برای خود قائل نيستيد ؟ اگر قرار است در قبال هر مسئله و رويداد و حادثه ای خود كوهنوردان و يا گروه ها و باشـــــگاه ها پاسخگو باشند ، پس شما چكاره ايد؟

فعلا آنطور كه از متن خبر می توان استنباط كرد ، ريشه ی حادثه نه در شرايط نامناسب جوی و يا خطر بهمن و ...( آنگونه كه حسين رضايی قصد دارد وانمود كند ) بلكه بايد در فقدان تجهيزات مناسب و همچنين نداشتن آموزش های ضروری جست و جو شود . سحر قهرمانی لغزيده است . يعنی احتمالا كلنگ نداشته است و اگر هم داشته ،  نحوه اســـتفاده از آن را نمی دانسته است و در مورد احسان يوسفی نيز احتمالا همين گونه بوده است و در رابطه با هر دو مورد ( كمبود تجهيزات و وسايل مناسب  و هم چنين ضعف بنيان های آموزشی )  فدراسيون نمی تواند خود را مبرا از مسئوليت و پاسخگويی دانسته و صرفا كوهنوردان را مقصر معرفی كند !

پرسيده ايد:  چرا كوهــــنوردان هشدارهای فدراسيون را در شـــــرايط نامناسب جــــــوی جدی نمی گيرند ؟ يعنی واقعا نمی دانيد ؟ يا می دانيد و خود را به آن راه ديگر(!) زده ايد؟ اين دقيقا همان الگويی ست كه خود شـــــــما و طی اين چند سال اخير برای كوهنوردی اين كشور ترسيم كرده ايد . اين دقيقا همان الگويی ست كه خط مشی و سياست های آقايان عضو كميته هيماليانوردی شما برای جوانان علاقمند اين سرزمين ترسيم كرده اند . فقــــط كافی ست نگاهی به تمامی گزارش های صعود های برون مرزی تان ، كه در شماره های مختلف فصلنامه كوه و گاه نامه فدراسيون و بطور عمده با امـــــضای رضا زارعی چاپ شده است ، بياندازيد تا بتوانيد درك روشنی از الگو سازی اين سال های اخير برای كوهنوردی ايران بيابيد . ادبيات تسمخر و تحقير برای تيم هايی كه به خاطر هوای نامناسب و خطر بهمن راه بازگشت را در پيش گرفته اند و حتی گاهي عنوان ترسو برای آنان ( گزارش اسپانتيك كوه ۳۴ ) تقريبا در تمام اين گزارش ها به چشم می خورد . در گزارش خان تانگری ( گاه نامه فدراسيون شماره ۷و۸ ) در گزارش اورست (كوه ۱۳) در گزارش صعود بانوان به مراپيك(كوه ۱۹ )در گزارش ماكالو ( كوه ۲۳ ) در گزارش صعود بانوان به پوموري( كوه ۲۵ و ۲۶) و سرانجام ... قله گاشربروم كه اصرار برای ماندن در منطقه و بعد از فصل مناسب صعود و اصرار برای صعود قله در آن شرايط نامناسب جوی و خطر بهمن ( كوه ۳۳ ) حاصل اش آن حادثه ی تلخ و غم انگيز و فراموش نشدني بود ... به صراحت می گويم : گزارش های صعود های برون مرزی شما سرشار از الگو سازی غلط برای جوانان اين سرزمين است . آيا شهامت داريد كه در برابر پيامدهای فاجعه آميز آن پاسخگو باشيد ؟  

پرسش بسيار ساده و روشن است : جوانان و كوهنوردان اين سرزمين را بخاطر صعود در شرايط نامناسب جوی و خطر بهمن نكوهش می كنيد و مقصر می دانيد ، اما چرا در گزارش  تيم های اعزامی تان، صعود در هر شرايط و به هر قيمت به گونه ی يك ارزش و افتخار ـ و حماسه ـ مطرح می شود ؟

متاسفم . اما سوال و حيرت مسئول روابط عمـــومی فدراسيون كوهنوردی ايران را پيرامون بی توجهی كوهنوردان به هشدارهای فدراسيون  ، نه باوركردنی يافتم و نه صادقانه !

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ اسفند ۱۳۸۳
    پيام ها    +