رودهایی که کم‌کم افسانه می‌شوند

رود مظهر زلالی و شفافیت است؛ نشانی از گذشت و تلاطم. طبیعتی که برای انسان‌ها شادی به همراه دارد؛ چراکه وقتی هوا رو به گرمی می‌رود،‌ نشستن در کناره رودها و لذت بردن از طبیعت برای خیلی از خانواده‌ها تفریحی می‌شود تابستانی ...

وقتی که کنار رود بشینی می‌توانی صدای پرنده‌ها را بشنوی و تکان برگ درختان را ببینی. بچه‌ها تنی به آب بزنند و اگر شانس بیاوری و رودخانه تمیز باشد و ماهی داشته باشد می‌توانی ماهی بگیری، اما از دوره‌ای که می‌شد در رودخانه‌های ایران ماهی گرفت مدت‌هاست می‌گذرد و چندی بعد این اتفاق به افسانه تبدیل خواهد شد. امروز به جای ماهی می‌توانی انواع و اقسام ظرف‌های پلاستیکی بوی‍ژه بطری آب، لباس کهنه و قوطی کنسرو بگیری.

 

سفیدرود: دومین رود بلند ایران یعنی سفیدرود این روزها وضع خوبی ندارد. طبق آمار اعلام شده سال 1387، سفیدرود با تخلیه سالانه 1840 تن نیترات، فسفات و 300 تن انواع حشره‌‌کش‌ها از آلوده‌ترین رودخانه‌های ایران در سواحل خزر است که به تنهایی بیش از 5 درصد بار آلودگی تخلیه شده از سموم شیمیایی کشاورزی را در سواحل شمالی به خود اختصاص داده است. آلاینده‌هایی که وارد آب رودخانه سفیدرود می‌شود سرشار از مواد آلی و غیرآلی است که معمولا باعث افزایش جمعیت باکتری‌ها و جلبک‌های مزاحم می‌شود که می‌تواند تعادل زیستی را در اکوسیستم‌های رودخانه‌ای با خطر مواجه کند. از سوی دیگر افزایش جمعیت باکتری‌ها و جلبک‌ها باعث افت شدید اکسیژن محلول در آب رودخانه سفیدرود شده و زمینه رشد موجودات بی‌هوازی را که گازهای سمی متان و هیدروژن سولفید تولید می‌کند فراهم کرده که علاوه بر بوی تعفن شدید، مرگ این رودخانه را به همراه دارد.

 

کارون: امروز آب عریض‌ترین رودخانه ایران یعنی کارون کدر و قهوه‌ای است. دیگر کسی پیدا نمی‌شود که بتواند در این رودخانه که دیرزمانی کشتی‌های بزرگ در آن رفت ‌و آمد می‌کردند، حتی ماهیگیری کند. اکنون، ‌خشک‌شدن تدریجی کارون به قدری نمایان شده که در بسیاری از بخش‌های آن، جزیره‌هایی را مشاهده می‌کنیم که سر از آب در‌آورده و حتی سبز هم شده‌ است. کم‌آب شدن رودخانه کارون به دلیل سدهایی است که روی آن ساخته شده است. از دیگر تهدیدات رود کارون در نظر نگرفتن حریم مصوب آن است و ساخت پارک‌های ساحلی که بدون در نظر گرفتن این حریم در کناره این رود ساخته شده است ...

 

مرجان حاج رحیمی - جام جم

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٢۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٤ امرداد ۱۳٩۱
    پيام ها    +