کافه کوه ، اتفاقی فرخنده برای کوه نویسان!

کافه کوه می‌تواند _ و این ظرفیت را دارد که _ به اتفاق فرخنده‌ای برای جامعه‌ی کوه‌نویسی کشورمان تبدیل شود . اگر همه دست به دست هم دهیم . با هم‌دلی و با دوستی !

 

 

 

روایت پرویز ستوده شایق از کافه کوه شهریور: 

 " در روزی که دوستان جشنی کوچک به مناسبت تولد حسین رضایی و عباس ثابتیان در کافه کوه 30 شهریور 91 تدارک دیده بودند ، رگ احساس سالم ماند ، رگ احساس که قرار بود شاهرگ آن زده شود ، این رگ احساس چیست ، احساس پوچ بودن ، احساس تنهایی ، احساس اینکه آخر این همه تلاش یعنی چه و ...

 

 گاهی ما یادمون می‌ره که چه دوستان صمیمی در اطراف‌مان هستند ، گاهی ما یادمون می‌ره که برای خیلی‌ها عزیز هستیم و گاهی حس تنهایی و پوچی سراغ‌مون می‌آد در حالی که خیلی‌ها منتظر دیدار ما هستند . در چنین لحظات ، دیده شدن توسط دوستان می‌تونه زندگی را امیدبخش تر و با نشاط‌تر به نمایش در بیاره .

 

گرفتن یک جشن تولد کوچک ، دادن یک کادو کوچک ، نقدیر از دوستی حتی بدون بهانه بسیار می‌تونه در تجدید روحیه او موثر باشد ،با هم بوده‌ها و برای هم بودن‌ها چقدر زیباست ، ایجاد فضایی واقعی برای اینکه فریاد بزنی دوستان خوبم دوست‌تان دارم ...

 

رگ احساس تکیه کلام حسین رضایی بود ، مردی که علی‌رغم سن کم‌اش ، دنیایی از تجربیات را در میادین مختلف اجتماعی کسب کرده ، مجری توانایی است که اگر اعتقادی به کار نداشته باشه مطمئناً بر دل مخاطبین اش نخواهد نشست .

 

خلاصه کافه کوه شهریور 91 حال و هوایی دیگری داشت ، حضور بسیار از دوستان باعث غرور و افتخار بود ، کافه‌ای که جز اندیشه خود جوش در میان کوه‌نویسان و طبیعت دوستان نیست ، کافه کوه افتخار دارد که منشاء حرکتی خود جوش در زمینه گسترش دایره دوستی‌ها شده است . در اینجا همه با هم  می خندند ، در شادی‌های همدیگر شادند و البته در غم‌های دوستان و هموطنان شریک‌اند .

 

در کافه کوه می‌کوشیم تا دایره دوستی‌های حقیقی را گسترش دهیم ، کافه کوه نشان داد می‌تواند از پشت مونیتورهای مجازی بیرون آمده و رو در رو ، چهره به چهره دوستی‌های واقعی را پایه‌ریزی کرد .

 

دایره‌ایی که فقط کوه‌نوردان و کوه‌نویسان در آن حضور ندارند بلکه هر آن کس که عشق به طبیعت داشته باشد ، نسبت به مسائل محیط زیست حساس باشد در این دایره جای خواهد گرفت و کافه کوه از حضور هر علاقه مندی در این بخش‌ها استقبال خواهد کرد .  "

 

 از وبلاگ نشاط کوهستان

 

 

.

روایت فرشته احمدیان فر از کافه کوه شهریور:

" هیچ درنگی جایز نیست... اینقدر همه چی عالی و خوب بود که دیگه نمی‌شه معطل کرد... باید خیلی زود تند سریع خبرش بره رو آنتن تا همه ببینن و بخونن و لذت ببرن... باید اتفاقای خوبی که تو زندگی‌مون میفته خیلی سریع منعکسش کنیم... اینجوری خودمونم لذتی دوباره می‌بریم... باید همه بدونن که با وجود همه‌ی دغدغه‌هایی که باهاش درگیریم میشه برای ساعاتی به هیچ چیز فکر نکرد جز با هم بودن و کنار هم بودن... شاد بودن و خندیدن... گپ زدن و چای خوردن... آره میشه... باید باشی تا ببینی... باید بخوای تا حسش کنی... باید بو بکشی و بری بالا... شامه‌ی خیلی قویی هم نمی‌خواد... بوی خوش دوستیه... طالب باشی راه رو گم نمی‌کنی... خیلیا چشم بسته این مسیر رو میرن... بدون جی پی اس و راهنما... تو سرما و گرما... نه دوری راه مانع میشه نه ترافیک لعنتی تهران... "

 

متن کامل را در وبلاگ پلوار 70 بخوانید:

http://palvar70.blogfa.com

 

 

.

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱ مهر ۱۳٩۱
    پيام ها    +