در لحظه

 

"... سنگ من با هر گام و هر نفس بیشتر و بیشتر سنگین می‌شود . و این خسته‌گی پا و دست نیست که بار را بیشتر سنگین می‌کند که بار دریغ و گذشتن است و اینکه می‌دانم که دیگر بازگشتی نیست تا این صخره‌ی سفید را دوباره ببینم و سنگ ترا حتی . می‌بینی برادر ، من همه‌ی این سلسه جبال را بر دوش می‌کشم. "

 

 

متن: هوشنگ گلشیری

عکس: فرامرز نصیری

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٦:٤٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٧ آبان ۱۳٩۱
    پيام ها    +