تعطیلی وبلاگ زیر سایه ی تهدیدات رئیس انجمن کوه نوردان

 

کنش :  آقای عزیز حبیبی در وبلاگ بیواک ، طی نوشته‌ای کوتاه با عنوان " از آلپاین کلاب آنها تا آلپاین کلاب ما " دیدگاه انتقادی خود را نسبت به پاره‌ای سیاست‌ها و خط مشی مدیران انجمن کوه‌نوردان و از جمله " تحریم جشن‌واره‌ی بیستون " منتشر می‌کند .  حبیبی می‌گوید: "... و اما از آلپاین کلاب ایران چه بگوییم  . از کدام خلاقیت مدیران آن اسم ببریم . از کدام تلاش ملی و یا حتی از کدام تلاش نوآورانه آنها در جهت ارتقاء کیفی کوه‌نوردی کشور یاد کنیم . شاید مهمترین کار مدیران آلپاین کلاب ایران این باشد که خود عضو آلپاین کلاب امریکا شدند ، در شام انتفاعی آنها شرکت کردند ، به زعم خود جهت تبادل فرهنگی ، کوه‌نورد مبادله کردند و خود نیز مبادله شدند . و در انتها ، همه‌ی نبوغ خود را به کار گرفتند تا جشنواره سنگ‌نوردی بیستون را تحریم کنند "

 


واکنش :
مانند همیشه ، "هجوم‌های تخریبی" نویسنده‌ی وبلاگ بیواک را هدف می‌گیرد . عزیز حبیبی می‌گوید : " هفت یا هشت ماه است که وبلاگ می‌نویسم  . در این مدت یک بار در مورد ترانگو و یک بار در مورد انجمن اظهار نظر کرده‌ام و هر بار هم با پرخاش‌های به شدت غیر‌اخلاقی مواجه شده‌ام " . مسئله این بار اما ، چیزی فراتر از پرخاش‌های غیراخلاقی به یک وبلاگ‌نویس به دلیل انتشار دیدگاه انتقادی‌اش است. عباس ثابتیان به عنوان  رئیس انجمن کوه‌نوردان با به کارگیری زبان تهدید از طریق استناد به مواد قانون مجازات اسلامی و حبس و شلاق ، چهره‌ای زشت و باورنکردنی را از خود به نمایش می‌گذارد. عباس ثابتیان  به بهانه ی ادامه‌ی انتشار دیدگاه‌های انتقادی در کامنتینگ بیواک و طرح پرسش از جزئیات سفر تیم انجمن به کشور امریکا در پروژه‌ی مبادله کوه‌نورد ،  توهین و بددهنی را نیز چاشنی تهدیدات خود می‌کند و مسایل مطرح شده در وبلاگ عزیز حبیبی را یاوه گویی می‌نامد: " آقای حبیبی بر سر دعوت شما به مناظره هستم، هر زمانی که بگویید. تهدید نیست، هشدار است چون قرار نیست یاوه‌گویی را تحمل کنیم ... کامنتینگ آرام کوه

 

 

کنش : پرخاش‌های غیراخلاقی  و تهدید به حبس و شلاق ، عزیز حبیبی را برآن می‌دارد تا نسبت به ارائه‌ی توضیحاتی روشن‌گرانه برای خواننده‌گان وبلاگ خود اقدام کند . او حکم تعلیق انجمن را ناعادلانه می‌خواند و در باره‌ی علت آن می‌نویسد : " به زعم نهاد‌های نظارتی ؛ درست یا غلط ؛ مدیران انجمن مرتکب قصور یا تقصیر یا هر عنوان حقوقی دیگری شده‌اند اما همین نهاد‌های نظارتی ، انجمن را مجازات کرده‌اند نه مدیران را ..."  و نتیجه می‌گیرد : " تلاش کنیم تا مدیرانی شایسته‌تر و قوانینی عادلانه‌تر و مناسب‌تر برای سازمان‌های مردم نهاد داشته باشیم " .

 

 

واکنش : اشاره‌ی مجدد عزیز حبیبی به قصور مدیران انجمن و آرزوی انتخاب مدیرانی شایسته‌تر ، قطعا نمی‌توانست از سوی عباس ثابتیان بی‌پاسخ بماند. او که به نظر می‌رسد در سایه‌ی انفعال و خاموشی جامعه‌ی کوه‌نویسی کشورمان جری‌تر شده است پا را از تهدید نیز فراتر می‌گذارد و به گونه‌ای زیرکانه_ با به میان کشیدن پای دولت _ از روش پرونده‌سازی و از اتهام‌ براندازی برای مواجهه با وبلاگ‌نویس منتقد استفاده می‌کند : " کس یا کسانی هم در این بحبوحه، مسایل شخصی و کینه‌های قدیمی خود را پیش رو دارند، آنارشیست‌هایی که به سازمان و تشکیلات، دولت و هیچ نظمی اعتقاد ندارند و همه چیز را ویران می‌خواهند. " 

 

  

پرده‌ی آخر : " شاید وقتی دیگر! با پوزش از دوستان گرامی ، این وبلاگ برای مدتی به روز نخواهد شد ... عزیز حبیبی وبلاگ بیواک"

 

 

و این است داستان تلخ و غم‌انگیز ورزش کوه‌نوردی در کشور ما !

 

 

 

 _ آقای عباس ثابتیان ، تعطیلی وبلاگ بیواک را به شما تبریک می‌گویم . خسته نباشید! موفقیت بزرگی برای‌تان بود! این بار همه چیز خوب پیش رفت و استفاده از حربه‌ی تهدید به حبس و شلاق و پرونده‌سازی و اتهام براندازی علیه دولت خیلی خوب جواب داد و توانستید صدای وبلاگی منتقد را خاموش کنید! حالا دیگر می‌توانید کمی آسوده‌تر بخوابید!  با وجدانی راحت‌تر بخوابید! بهرحال ، مگر نه اینکه " منتقد کمتر، زنده‌گی بهتر" ؟!  ... آسوده بخوابید آقای عباس ثابتیان‌! مجیزگویان و هرزه‌نویسان بیدارند و شهر هم ، امن و امان است!   انجمن کوه‌نوردان‌تان سلامت باشد!

 

_ آقای عزیز حبیبی ، از صمیم قلب امیدوارم در موقعیت و شرایطی سالم‌تر و انسانی‌تر ، بتوانیم باردیگر شاهد حضور فعال و خلاقانه‌ی شما در عرصه‌ی کو‌ه‌نویسی کشورمان باشیم!

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٢ آبان ۱۳٩۱
    پيام ها    +