حکایت خواندنی رخصت از مربی بومی و ...

از وبلاگ آیاز : چیزی نزدیک به 80 روز از اتفاق آن روز می گذرد تا به امروز تصمیم نداشتم چیزی در مورد آن بنویسم اما یادآوریِ تصادفی آن اتفاق بد در وبلاگ «دیواره بلند و انگشتان سرمازده» عرق شرمی که آن روز برپیشانی من و هر زنجانی دیگری نشست را تازه کرد.

 امروز شهرام عباس نژاد در مورد نام کافه کوه و جدل های اخیر حول محور آن مطلبی در وبلاگش منتشر کرده و گریزی نیز به آن اتفاق زده است، بخوانید: "...آخرین بار در زنجان برای تشکیل کلاس پیشرفته سنگ از یک مربی رخصت گرفتم اما به قول محسن نامجو :" آخ اگه بارون بزنه " ، مجبور شدم برگردم تهران !..."

سه ماه پیش 5 جوان به قصد گذراندن دوره کارآموزی پیشرفته سنگ نوردی از هفت خوان رستم رد شدند و با لطفی که شهرام عباس نژاد به آنها کرد مقدمات برگزاری این دوره را در زنجان فراهم کردند. دوره ای که آخرین بار در زنجان حدود سه سال پیش برای 5 نفر منتخب! و بدون اطلاع رسانی قبلی برگزار شده بود.

اما مسئول آموزش هیات کوه نوردی زنجان ارسال مدارک دوره برای فدراسیون را منوط به رخصت دهی! تنها مربی درجه 2 سنگ نوردی در زنجان کرده و به قانون من درآوردی ای استناد نمود که بنابرآن بایستی مربی بومی اجازه دهد که مربی ای خارج از استان
بتواند کلاسی در آن استان برگزار کند!!

سرتان را درد نیاورم مربی ای که کلاسش در تهران را کنسل می کند، با پای خودش 400 کیلومتر راه آمده تا در قبال دریافت نصف هزینه این دوره برای 5 نفر کلاس برگزار کند و چندها میلیون تومان وسیله شخصی اش را مستهلک کند تا چند نفر چند تا چیز جدید یاد بگیرند از تنها مربی درجه 2 استان رخصت خواست که کلاسش را برگزار کند و ایشان هم البته با رویی گشاده پذیرفت اما چون به خلوت رفت آن کار دیگر کرد...!

ایشان در ظاهر اجازه برگزاری دوره را به شهرام عباس نژاد دادند اما در صحبت با مسئول آموزش هیات کوه نوردی گفته بودند که من راضی نیستم کسی اینجا دوره برگزار کند حتی وقتی که  برای سفر چند هفته ای در حال ترک کشور باشم!

روز آخر دوره مان در مسیر، حسین نظر را دیدیم (مسئول صدور احکام فدراسیون کوهنوردی) او هم از شنیدن این داستان تلخ و قانون من درآوردی! مربیان بومی خنده تلخی کرد و در واقع به حال کوه نوردی این شهر گریست!

 

نقل از وبلاگ آیاز

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:٥٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٥ دی ۱۳٩۱
    پيام ها    +