نقد و بررسی دو دهه هیمالیانوردی نوین ایران

 

دکتر علیرضا بهپور دبیر همایش «ایرانیان و صعودهای برون مرزی، تجربه ها، چالش ها، افق ها»؛ از ارائه ی ۱۱ مقاله در روز برگزاری این همایش خبر داد. وی ضمن اشاره به زمان برگزاری همایش که در دو بخش صبح و عصر پنج شنبه ۲۶ بهمن ماه برگزار خواهد شد؛ گفت: از بین مقالات ارسال شده، ۱۱ عنوان منتخب در موضوعات متنوع و در چارچوب محورهای همایش ارائه خواهد شد. بهپور افزود: علاوه بر مقالات؛ بخش های دیگری نیز شامل : ارائه ی چند تجربه  با عنوان «دریچه ای رو به واقعیت»، پخش نماهنگ، سخنرانی و ... نیز خواهد بود. دبیر این همایش؛ زمان شروع برنامه را ۹ صبح اعلام کرد که پس از صرف ناهار، مجدداً در بخش عصر و تا حدود ساعت ۱۷ دنبال خواهد شد.

دکتر بهپور بار دیگر از تمامی، پیش کسوتان، مربیان، کوه نوردان، صاحب نظران و علاقه مندان جهت شرکت در این همایش دعوت کرد و اظهار امیدواری نمود اقبال جامعه ی کوه نوردی بتواند به پویایی این هم اندیشی بیافزاید و در مجموع بتواند دستاوردهای مفیدی را به همراه داشته باشد.

 

نقل از کوه نوشت

 

 

پی نوشت کلاغ ها :

 

_  برگزاری این همایش را رویدادی  مهم  برای کوه‌نوردی ایران در سال 91 می‌دانیم و امیدواریم بتواند حاوی نتایج و دست‌آوردهای ارزش‌مندی برای جامعه‌ی کوه‌نوردی کشورمان باشد .  اواخر اردیبهشت ماه امسال و بعد از انتشار خبر تلخ حادثه‌ی سقوط و مرگ جعفر ناصری در ماناسلو ، طی یادداشتی در این وبلاگ نوشتیم :

" ...چرا برای این گونه حوادث و اتفاقات تراژیک  در کوه‌نوردی ما پایانی وجود ندارد؟ آیا جست و جوی دلایل و ریشه‌های این حادثه باردیگر ما را به حاکمیت فرهنگ و تفکر مصیبت بار " صعود قله تحت هر شرایطی و به هر قیمت ممکن " خواهد رساند؟  برای نزدیکی و شباهت‌های  حادثه‌ی سقوط و مرگ جعفر ناصری با حادثه ی سقوط و مرگ دکتر بهالو و با حادثه‌ی سقوط و مرگ لیلا اسفندیاری چه جوابی داریم؟  چرا کوه‌نوردان ما در فعالیت‌های جدی خود به " ضرورت مدیریت صحیح و عاقلانه انرژی  و زمان " توجه و علاقه ای نشان نمی‌دهند؟  چرا باید در این حادثه‌ی اخیر ، زمان رسیدن به قله ساعت 18 و سپس تحمل پیامدهای آن یعنی تاریکی شب، دید کم ، هوای دگرگون شده و نامساعدباشد؟ آیا پاسخ این است که برای اغلب کوه نوردان ایرانی در هیمالیا فقط یک فرصت وجود دارد ؟ فرصتی که در تمام طول زنده‌گی‌شان ممکن است دیگر تکرار نشود و فکر می کنند باید به هرشکل و به هر قیمت ممکن از آن استفاده کنند؟

کوه‌نوردی ایران تا چه زمانی و تا کجا باید این فرهنگ و تفکر مصیبت بار و این میراث شوم را بر شانه های خسته و دردمند خود تاب بیاورد؟

آقای فدراسیون کوه‌نوردی! آقای انجمن کوه‌نوردان! چرا اراده‌ای جدی برای "نقد و بررسی حوادث کوه" از طرف شما مشاهده نمی‌شود؟ چرا در نگاه و تفکر شما، تحلیل و ریشه یابی مرگ کوه‌نوردان ما در حوادث پیاپی و همه ساله و مشابه ، به اندازه‌ی  انجام صعودهای مناسبتی پرهزینه (فدراسیون) و یا پروژه‌های تبلیغی و نمایشی مبادله‌ی کوه‌نورد با آلپاین کلاب امریکا (انجمن) ، از اهمیت و ضرورتی جدی و قابل اعتنا برخوردار نیست؟

آقای فدراسیون کوه‌نوردی! آقای انجمن کوه‌نوردان!  با شما هستیم !  "

به نظر می‌رسد تلاش برای دست‌یابی به یک جمع بندی نهائی و در عین حال اصولی از دو دهه هیمالیانوردی ایرانی  از جمله ضرورت‌های بنیادین و استراتژیک کوه‌نوردی ایران باشد و لذا با توجه به اهمیت موضوع ، به تمامی دوستان کوه‌نورد پیشنهاد می‌کنیم حضور در همایش را از دست ندهند.

 

_ چندی پیش دوست عزیزمان آقای فرید صدقی پیشنهاد نمود با توجه به هم‌زمانی برگزاری همایش و کافه کوه بهمن ماه ، دیدار دوستان در محل همایش صورت گیرد و خانم رهنما در وبلاگ مکث ضمن انعکاس این پیشنهاد خواهان نظرخواهی  شد . وبلاگ کلاغ‌ها نیز با توجه به حضور ( شاید اغلب) دوستان در همایش و بخصوص وبلاگ‌نویسانی مانند امیرحسین ناظمی و فرید صدقی و ... که دارای مقاله‌ی پذیرفته شده در همایش هستند از پیشنهاد دیدار در محل همایش استقبال می‌کند . ضمن آن که کافه کوه نیز با توجه به جوهر و سرشت خود می‌تواند توسط دوستانی که علاقه‌ای به شرکت در همایش ندارند چراغ بهمن ماه خود را در کافه محمد تهرانی روشن نگه دارد .

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۳ بهمن ۱۳٩۱
    پيام ها    +