طبيعت ايران : جنگل هـای بـابـل !

 

 

 

 

 

 

سايه ای می گسترد تا اين سرزمين مه آلود را بپوشاند.

 

 

 

 

 

 

و به ياد آوردن تمامی آن نشانه ها .

 

 

 

 

 

 

 

و کلبه ها و خاطره های خرداد و سکوتی سحر آميز .

 

 

 

 

 

 

 

و چکيدن شعر بر روح ٬ همچون شبنم بر سبزه ( پابلو نرودا )

 

 

 

 

 

 

 

آنجا که پلک ها ٬ چون شکوفه ی تازه ای در روح باز می شود .

 

 

.

 

 

 

 

آنجا که زمين ٬ به شکل نام تو سبز می شود .

 

 

 

 

 

 

 

همه چيز پيدا و گم می نمايد . همه چيز نزديک و دست نيافتنی ( اوکتاويو پاز ) 

 

از وبلاگ : برنامه های کوه

http://parson.persianblog.ir

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٤٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸٦
    پيام ها    +