حسن من هم کافه کوه رو دید

 

می‌گن دنیا کوچیکه

می‌‌گن کوه به کوه نمی‌رسه

می‌گن دنیای نت دنیایی نیس که امنیت توش باشه

دنیایی نیست که آدماش واقعی باشن

دنیایی نیست که اعتماد توش وجود داشته باشه

می‌گن دنیای نت دنیای خوبی نیست

می‌گن و می‌گن ... بازم قراره بگن ...

اما من توی این دنیای بی‌رنگ و بی‌اعتمادی‌ها ،انسا‌ن‌های بی‌نهایت زیبا رو دیده‌‌ام... آدمایی با روح لطیف مثل برگ گل یاس

کوه نماد استقامته...

ضرب‌المثل هست در، به هم نرسیدن ..

اما امروز وختی تو جمع کافه کوهی‌ها بودم کوه برای من نماد لبخندها بود... شادی‌ها  شیطنت‌ ها... صمیمیت‌های صادقانه...

کوه برای من امروز نماد رسیدن بود... رسیدن و دیدن آدمایی که هیچ وخت شاید اگر دنیای نت نبود اگر عشق به کوه در دلم نبود، نه می‌دیدمشون و نه ‌می‌شناختمشون...

سلام دوستان عزیزم ...

 

 

نوشته‌ی " آرام " در وبلاگ پاتیرام خداوند آرامش

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٦ اسفند ۱۳٩۱
    پيام ها    +