در لحظه ها

شادمانی آب‌های جهان را

به نظاره نشسته‌اند،

کوه‌ها،

با حیرتی بلند!

 

شعر: اصلان قزللو

عکس: فرامرز نصیری

 

 _________

 

 

بر درختی تکیه می‌دهم

سایه‌اش حذفم می‌کند.

به جویباری می‌نگرم

می‌شکندم.

به برکه‌ای می‌رسم

در آسمانش محو می‌شوم.

به آسمان می‌روم

هزاران چشم می‌پایدم.

 

به تو که می‌رسم

درخت و جویبار و برکه و آسمان را

با خود دارم.

 

شعر: اصلان قزللو

عکس: فرامرز نصیری

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:٢٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٢ فروردین ۱۳٩٢
    پيام ها    +