دوبرار : صعود خط الراسی !

 

 

 

 

 

 

و با آن غرور آبی و بلندش ٬ حجيم ترين منظومه ی سکوت را می سرايد .

 

 

 

 

 

 

سايه بر نور می نشيند . لحظه بر جاودانگی .

 

 

 

 

 

 

و دل زمين ٬ در انتظار زايشی دوباره می تپد .

 

 

 

 

 

 

می آيد و در خلوت و خاطره ات جاری می شود . از راه های دور . از ورای قله ها و گردنه ها .

 

 

 

 

 

 

آن سوی تر گويا ٬ کوه های ديگری هم هست .

 

 

 

 

 

 

آنجا که نسيم ٬ در مسير بی قراری زنبق های وحشی می وزد !

 

از وبلاگ : برنامه های کوه

http://parson.persianblog.ir

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۸٦
    پيام ها    +