کافه کوه : به احترام زندگی ، به حرمت لبخند

 

" این آدما که من با یه عده‌ای از اون‌ها در کافه‌کوه آشنا شدم هر ماه ... با قربانی کردن تمامی دردها و سختی‌های زندگی روزمره، به پاس لبخندی در کنار هم بودن و دیدار تازه کردن راه بازگشت می‌زنن از مسیری که چندین سال پیش نسل اولیه‌ی ما از اون مسیر راهی زمین شد ... هرماه پای مجسمه‌ای در دربند قرار می‌گذارن و عبور می‌کنن از راه باریکه‌های راه کوهستان و همنورد می‌شن با هم تا برسن به کلبه مانندی به یادگار مانده از محمد تهرانی ... این همه دیدارها و راهی شدن‌ها در این مسیر که گاه دوستانی را از شهرهای خیلی دور به اینجا می‌کشونه همه به حرمت لبخند هست برای زندگی و تنفسی تازه در بلندی‌ها ... "

 

 

متن کامل را در وبلاگ آرام" پاتیرام خداوند آرامش" بخوانید: 
http://azizemanhasanam.blogfa.com/post/330

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:۱٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ اردیبهشت ۱۳٩٢
    پيام ها    +