امید دارند عمه‌ی من از بقال بپرسد «خمیراک» دارد؟!

احمد پوری از معادل‌های فرهنگستان برای واژه‌های بیگانه با عنوان «نوزادان مرده» یاد کرد.

 

به گزارش خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این مترجم در یادداشتی نوشته است: خبرگزاری ایسنا روز چهارشنبه 5 تیر اعلام کرد، فرهنگستان زبان فارسی برای دو واژه خارجی «پاستا» (بگذریم که خود این واژه زیاد به کار نمی‌رود و معمولا از لغت ماکارونی به جای آن استفاده می‌کنند) و «چیپس» برابرهایی برگزیده. برای پاستا «خمیراک» و برای چیپیس «برگک». اما باز مانند صدها مورد دیگر فضلای فرهنگستان دو نوزاد مرده تحویل زبان فارسی دادند.

 واقعا نمی‌دانم این تراژدی کمدی تا کی می‌خواهد ادامه یابد. آیا استادان فرهنگستان امید دارند از این به بعد عمه من از بقال سر کوچه بپرسد آیا خمیراک دارد یا نه؟ چه ضرورتی است ماکارونی عوض شود؟ این دوستان هرگز از خود پرسیده‌اند که مکانیسم ورود واژه به زبان از چه قوانینی تبعیت می‌کند؟ مثلا آیا پی برده‌اند چرا «کامپیوتر» با این همه فشاری که رسانه‌های همگانی روی مردم گذاشته‌اند، «رایانه» نشد، اما «هاردور» به سادگی تبدیل به سخت‌افزار شد؟ دوستان آیا بررسی کرده‌اند ببینند چرا «طیاره» شد هواپیما، اما «ماشین» خودرو نشد.

 من گمان نمی‌کنم واقعا این چراها را ندانند. تنها توجیهی که برای کار آن ها دارم، این است که بالأخره وقتی سازمانی است و تشکیلاتی و مواجبی، نمی‌شود همین‌جوری بی‌کار نشست و محصولی تحویل نداد. هر از چند گاهی باید «چرخ‌بال» و «کش‌لقمه» (این یکی را نمی‌دانم واقعا پیشنهاد فرهنگستان بود یا نه) و «خمیراک» تحویل داد تا بدانند حاصل چند ماه انتظار سرانجام به تولدی ختم شده، حالا این نوزاد اگر مرده بود و همان بدو تولد به خاک سپرده شد، دیگر اهمیتی ندارد.

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٥:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٩ تیر ۱۳٩٢
    پيام ها    +