هشدار و اعتراض به سهل انگاری !

بهاره سينكی عضو سابق تيم های كوهنوردی بانوان كه خود در كليه مراحل اردوهای انتخابی تيم كوهنوردی بانوان جهت صعود قله اورست در سال ۸۴ حضور داشته است با انتشار نامه ای ضمن هشدار نسبت به خطرات و پيامدهای احتمالی ، نسبت به نحوه انتخاب و عملكرد فدراسيون كوهنوردی اعتراض نمود . متن كامل نامه ی بهاره سينكی كه در روزنامه اعتماد شماره ۸۰۰ به چاپ رسيد بشرح زير است :

اخيرا خبر مسرت‌بخش‌ صعود بانوان‌ كشور به‌ قله‌ «اورست‌» باعث‌ خوشحالي‌ ورزشكاران‌ و مردم‌ ايران‌ بالاخص زنان‌ ايراني‌ شده‌ و شايد اين‌ اولين‌ گام‌ در توسعه‌ ورزش‌ كوهنوردي‌ تلقي‌ شود. اما در اين‌ بين‌ آنچه‌ بيش‌ از همه‌ توجه‌ همگان‌ را جلب‌ كرده‌ و حساسيت‌ اين‌ صعود را نشان‌ مي‌دهد، توقع‌ از تيم‌ اعزامي‌ است‌ كه‌ با موفقيت‌ برنامه‌ را به‌ پايان‌ برده‌ و بدون‌ حادثه‌ بازگردند. هزينه‌ گزافي‌ كه‌ صرف‌ اين‌ برنامه‌ شده‌ و بالغ‌ بر نيم‌ميليارد تومان‌ است‌، اين‌ خواسته‌ را منطقي‌تر نشان‌ مي‌دهد. حال‌ اگر به‌ تلاش‌هاي‌ انجام‌ گرفته‌ در راه‌ موفقيت‌ اين‌ صعود و جلوگيري‌ از حوادث‌ احتمالي‌ آن‌ توجه‌ كنيم‌، متاسفانه‌ پي‌ به‌ بسياري‌ از كم‌كاري‌ها و سهل‌انگاري‌ها در نحوه‌ برگزاري‌ اردوهاي‌ مقدماتي‌ و انتخاب‌ اعضاي‌ اين‌ تيم‌ مي‌بريم‌، كه‌ جا دارد نسبت‌ به‌ اين‌ موارد به‌ دور از احساسات‌ دست‌ به‌ بررسي‌ بزنيم‌.
گرچه‌ روي‌ ديگر هر اعزام‌ ورزشي‌، موفقيت‌ آن‌ است‌، اما توجه‌ به‌ ضعف‌هاي‌ تيم‌ هرگز به‌ ضرر آن‌ تمام‌ نمي‌شود و اگر تيم‌هاي‌ ورزشي‌ ما مثل‌ ساير كشورها از اين‌ نظر مورد انتقاد صريح‌ قرار مي‌گرفتند جلوي‌ بسياري‌ از ناكامي‌ها گرفته‌ مي‌شد.
مهمترين‌ انتقادي‌ كه‌ به‌ اين‌ اردوها وارد بوده‌ و مورد توجه‌ هر اهل‌ فني‌ نيز قرار مي‌گيرد اين‌ است‌ كه‌ متاسفانه‌ هيچكدام‌ از اين‌ اردوهاي‌ مقدماتي‌ صعود اورست‌ در ارتفاع‌ بالاي‌ 4150 متر نبوده‌ و صعودي‌ كه‌ در آن‌ تجربه‌ فرد در ارتفاع‌ مدنظر قرار مي‌گيرد حتي‌ مقدمه‌يي‌ در سطح‌ صعود دماوند براي‌ آن‌ چيده‌ نشده‌ است‌.
نيمي‌ از اعضاي‌ انتخاب‌ شده‌ براي‌ اين‌ صعود نيز با توجه‌ به‌ سوابق‌ ورزشي‌ و تجربه‌ صعودهاي‌ بلند و زمستاني‌ نسبت‌ به‌ اعضايي‌ كه‌ حذف‌ شده‌اند چندان‌ كار درخشاني‌ نداشته‌اند و چنين‌ به‌ نظر مي‌رسد كه‌ ملاك‌ انتخاب‌ برخي‌ از آنها براساس‌ «سهميه‌بندي‌هاي‌ استاني‌» بوده‌ و اين‌ نه‌ تنها برخلاف‌ ماده‌ 3 اساسنامه‌ فدراسيونهاي‌ ورزشي‌ است‌ كه‌ وظيفه‌ فدراسيونها را انتخاب‌ افراد شايسته‌ و تراز اول‌ براي‌ تيم‌ ملي‌ تلقي‌ مي‌كند بلكه‌ با توجه‌ به‌ خطرات‌ زيادي‌ كه‌ صعود در منطقه‌ هيماليا دارد انتخاب‌ افراد بر مبناي‌ سهميه‌بندي‌ استاني‌ منطقي‌ به‌ نظر نمي‌رسد.
آن‌ هم‌ در زماني‌ كه‌ رييس‌ فدراسيون‌ كوهنوردي‌ عنوان‌ مي‌كند: «ما بيش‌ از  6ــ5  نفر زن‌ كوهنورد كه‌ قادر به‌ صعود به‌ اورست‌ باشند، نداريم‌...»
با اين‌ شرايط‌ چنين‌ شائبه‌يي‌ نيز به‌ اذهان‌ راه‌ مي‌يابد كه‌ نقش‌ روابط‌ در اين‌ انتخاب‌ پررنگ‌تر بوده‌، چنانچه‌ برخي‌ افراد حاضر در اردوها نيز بدان‌ اذعان‌ داشته‌اند.
در چنين‌ موقعيتي‌ آرزوي‌ هر ايراني‌ بدون‌ در نظر گرفتن‌ نقايص فني‌ و حاشيه‌يي‌، سرافرازي‌ بانوان‌ اعزامي‌ در صعود به‌ «بام‌ جهان‌» است‌ گرچه‌ نظرات‌ اهل‌ فن‌  نسبت‌ به‌ شرايط‌ اين‌ اردوها و نحوه‌ انتخاب‌ اعضاي‌ تيم‌، موجبات‌ نگراني‌ را فراهم‌ مي‌سازد.
يادمان‌ نرود كه‌ حادثه‌ «گاشربروم‌» در حالي‌ اتفاق‌ افتاد كه‌ تقريبا تمامي‌ اعضاي‌ تيم‌ صعود از كوهنوردان‌ نخبه‌ و تراز اول‌ اين‌ مرز و بوم‌ بودند پس‌ با قدري‌ تامل‌ قابل‌ تصور است‌ كه‌ در صورت‌ داشتن‌ تسامح‌ در انتخاب‌ اعضاي‌ تيم‌، چنين‌ صعودهايي‌ تا چه‌ اندازه‌ مي‌تواند نتايج‌ فاجعه‌باري‌ داشته‌ باشد.
بهاره‌ سينكي‌ عضو سابق‌ تيم‌ ملي‌ كوهنوردي‌ ايران‌

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٤:٤٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٧ فروردین ۱۳۸٤
    پيام ها    +